หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: ผมต้องการกำลังใจหรือเสียงเชียร์เพื่อพิสูจน์หัวใจของผมน่ะครับ  (อ่าน 506 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:02 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

เรื่องจริงที่ผมอยากจะเล่าเรื่องนี้ให้กับพี่ๆและเพื่อนๆทุกคน ชาว Sanook ครับ ก่อนจะเล่าถึงความเป็นมาในปัจจุบัน ผมจะขอเริ่มเล่าเรื่องของอดีตที่ผมเจอมาเลยนะครับ ครอบครัวของผมมีกันอยู่ 6 คน คือ ผม พ่อ แม่ พี่สาว พี่สาวไม่แท้ และพี่ชายไม่แท้ ครับ ผมเป็นลูกคนเล็กสุด เป็นลูกครึ่ง พ่อผมเป็นคน บาห์เรน (อิสลาม)
ส่วนแม่ของผม เป็นคนจีน ซึ่งตัวผมเองไม่ได้มีเชื้อไทยเลย แต่ทว่า ผมเกิดที่ประเทศไทย ที่โรงพยาบาลไทย ผมจึงได้รับ สัญชาติไทย ซึ่งเป็นคนไทยอย่างเต็มตัว เพียงแต่ว่า ชื่อของผม + หน้าตาของผมนั้นไม่ได้เป็นชื่อไทยเท่านั้นครับ ผมเรียนอยู่ โรงเรียน บ.ว. (จ. น.ฐ )ตอนที่ผมยังอายุได้ 9-10 ปี ซึ่งตอนนั้นเรียนอยู่ประมาณ ป3 ได้มั้งครับ ผมเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์และรักการวาดรูปครับ ในสมัยเด็กๆ ผมจะชอบไปซื้อขนมที่มีตัวดิจิม่อนแถมมา แล้วก็จะเอาการ์ดที่ได้มาเป็นแบบวาดรูปใส่สมุดวาดเรียนที่ไม่ได้ใช้ เป็นคอเล็คชั่นแล้วจะนำมันมาแบ่งกันวาดกับเพื่อนๆ อีก 3 4 คน ผมก็จำความไม่ได้ซักเท่าไร ผมพึ่งรู้สึกชอบผู้หญิง หรือ เรียกว่าตกหลุมรักอะไรแบบนี้เลยก็ว่าได้ ในตอนที่ยังเด็ก ผมชอบซื้อขนม ที่เธอคนนี้ ชอบ ไปไว้ใต้โต๊ะให้เธอ แล้ววันหนึ่งผมก็ได้บอกกับเพื่อนสาวของเธอว่าผมชอบเธอคนนี้ และเพื่อนสาวของเธอก็ได้
ไปบอกกับเธอ เมื่อเธอรู้เรื่องเข้าเธอก็เกลียดผมมากๆ ด่าว่าผม แล้วก็ไม่คุยกับผมเลย วันหนึ่งผมเลยเข้าไปคุยแล้วถามว่าทำไมเธอถึงไม่คุยไม่มองหน้าผม เธอบอกว่าเธอเกลียดคนต่างด้าว เธอไม่ชอบ ซึ่งตอนนั้นก็ทำให้ผมไม่กล้าที่จะเข้าไปยุ่งหรือคุยกับเธอเลย จนจบ ป.6 เป็นปม นึงที่ทำให้ผมรู้สึกอายมากๆที่ผมไม่เหมือนคนอื่นๆเขา ตั้งแต่นั้นมา ผมมีแต่เพื่อนชาย ที่เข้าใจผม และไม่แบ่งแยกว่าผมจะเป็นยังไง ซึ่งเพื่อนของผมก็ได้เรียนกับผมมาตั้งแต่ รับเลี้ยงเนิซซเซอรี่เลยครับ แล้วพวกเราก็เรียนมาด้วยกันจนถึง มัธยมศึกษาปีที่ 1 ช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่ผม เริ่ม คุยกับพ่อของผม ทาง MSN ข้ามประเทศด้วยกัน ระหว่าง ประเทศไทย และ การ์ต้า บาห์เรน พ่อผมบอกกับผมว่า อยากให้ผมเก่งภาษาอังกฤษ อยากให้ผม เรียนจบ มีการศึกษาที่ดี แต่เวลาผมคุย Msn กับพ่อของผม ผมมักจะคุยเรื่อง ผู้หญิง เรื่องความรักว่า ผมชอบ
ผู้หญิง แบบนี้ แบบนี้ ผมเอารูป ส่งให้ป๊าดู ทาง Msn อาทิเช่น Leahdizon ซูฉี หลิวอี้เฟย อะไรแบบนี้น่ะครับ ในสมัยก่อน ป๊าผมเห็นแต่ก็มักจะบอกตลอดว่า ไม่ว่าจะทำอะไรก็ขอให้ผมเป็นคนดี รัก คนรอบๆข้างให้มากๆ แล้วก็ตั้งใจเรียน ผมก็ถามกลับว่าถ้าเจ้า สาวในอนาคตของผมเป็นแบบนี้ป๊าผมจะโอเคมั้ย ป๊าผมก็บอกว่าขอแค่ให้ผมรักเดียวใจเดียวกับคนที่ผมรัก

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า

กระทู้ฮอตในรอบ 7 วัน

add
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:10 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อเริ่ม ขึ้น ม.1 ผมก็เรียนตามปกติ + กับเล่นเกมส์ อยู่ที่ร้านคอมพิวเตอร์ร้านหนึ่ง ใกล้ๆ หมู่บ้านของผม ซึ่งผมก็สนิทกับเจ้าของร้านมากๆ จนถึงกับว่าไปนั่งเฝ้าร้านให้ทุกๆวัน ศุกร์ เสาร์ ซึ่งในร้านเกมส์ผมเป็นที่รู้จักของพี่ๆและน้องๆทุกคน แล้วก็จะมีเพื่อนสาวอีกคนนึง ผมจะเรียกเธอว่าน้องแว่นละกัน น้องแว่นเธอชอบมานั่งเล่นเกมส์ Ragnarok กับพี่สาวของเธอเป็นประจำ ซึ่งบางครั้งก็เล่นไปแล้วก็มีปากมีเสียงทะเลาะกับพี่สาวของเธอบ้าง ช่วงนั้น กฏหมายของคอมพิวเตอร์ ได้จำกัดไม่ให้เด็กอายุ ต่ำกว่า 18 เล่นเกมส์หลัง 4 ทุ่ม แต่ทุกวันที่ร้านเกมส์ วันศุกร์ เสาร์ก็จะมีเด็กมาเล่นข้ามวันข้ามคืน แต่ทว่า สัปดาห์นี้มันแปลกมากสำหรับผม ซึ่ง ตอนที่ผมกำลังจะปิดร้านนั้น ก็มีสาวแว่นนั่งเล่นอยู่ในร้าน คนเดียว ส่วนเจ้าของร้านพี่แกก็ขึ้นไปอยู่ชั้น 3 นอนดูบอลซะแล้ว ก็เหลือเพียงแค่ผม กับสาวแว่น 2 คน ผมง่วงมากก็เลยนอนที่เก้าอี้คอมเครื่องแม่ (เป็นเก้าอี้โซฟา ใหญ่ๆ) เมื่อผมหลับไปก็รุ้สึกตื่นขึ้นมาเพราะเหมือนรุ้สึกว่ามีอะไรมาสัมผัส มาดนหรือเหมือนมีคนมาจ้องผม ผมก็ลืมตาขึ้น แล้วพบว่า สาวแว่นนั้นมานั่งอยุ่ข้างๆเก้าดี้โซฟาที่ผมนอนอยุ่ เธอไม่พูดไม่อะไรเลยแม้แต่คำเดียว เธอเข้ามา ลูบแขน ผมแล้วทำเหมือนจะเข้ามาทำอะไรซักอย่างกับผม ในตอนนั้น ผมรุ้สึกตกใจและกลัวมากๆ แล้วก็ม่รุ้จะทำยังไง ผมบอกสาวแว่นว่า อย่า แต่เธอก็ไม่เลิกลูบผม ผมคว้าคีย์บอร์ดข้างหน้าได้ จึง ฟาดใส่หัวของเธอ แล้วเธอก็ลงไปนั่งกับพื้น พร้อมกับหัวที่เปลื้อนเลือด ผมจึงลงไปช่วยสาวแว่นแล้วบอกว่าขอโทษ แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร แล้วเธอก็บอกผมว่าขอโทษที่ทำแบบนั้นกับผมไป ผมก็ไม่ได้ว่าหรือโกรธอะไรเธอ ผมเลย โทรหาพี่สาวของเธอให้มารับเธอไป โรงพยาบาล และจากนั้นสาวแว่นก็ยังคงมาเล่นที่ร้านเกมส์เหมือนเดิม และก็ไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นกับผมเเล้ว แถมเธอยังคุยกับผมดีขึ้น แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทกันครับ เมื่อผมเริ่มเรียนชั้น ม.1 ผมเจอผู้หญิงคนนึงแล้วก็รู้สึกชอบ เธอคนนี้ก็เป็นคนธรรมดาๆ คนนึง ที่ไม่ได้น่ารักหรือสวยอะไร เธอมีเพื่อนกลุ่มของเธออยู่ 3-4 คน และ 1 ในนั้นก็มี เพื่อนชายที่ออกแนวตุ๊ดๆนิดหน่อยอยู่ครับ ผมเข้าไปคุยกับเธอคนนี้ เล่นกับเธอคนนี้ทีไร ผมมักจะโดนเพื่อนชายคนนี้ด่าตลอดว่า มายุ่งอะไรกับเพื่อนกู เพื่อนกูเขาไม่ชอบคุณหรอกไอดำ ( ผมดำมาก ตอนนั้น ) ซึ่งช่วงนั้นผมยังเป็นเด็กที่ขี้เล่น ชอบแกล้งคนนั้น คนนี้ แล้วก็หาเรื่องให้คุณครูประจำเลยก็ว่าได้ครับ= = มันทำให้ผมไม่ค่อยอยากจะชอบหรือคุยกับใคร เลยครับ ผมเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ หลายครั้งมากๆ ผมก็ไม่เลิกที่จะคุยกับเธอคนนั้น ผมก็ยังคงเข้าไปคุย ซึ่งเธอก็จะว่าผมประจำว่า ไอแขก และผมก็จะชอบแกล้งเธอคนนี้ เวลา เธอว่าผม แต่พอนานไป เธอคนนั้นก็ได้เริ่มคบหากับรุ่นพี่ ม.2 ซึ่งตอนนั้นผมก็ รู้สึกเสียใจอยู่นิดๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองดูเธอห่างๆ ผมเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในเรื่องการวาดภาพ หรืออะไรที่เป็นศิลปะ หรือคอมพิวเตอร์ นั่นคือจุดเด่นของผม ผมเป็นคนซื่อๆ ใจดี แล้วก็ ไม่เคยปฏิเสธอะไรจากใคร ซึ่งนั่นเป็นข้อเสียหรือข้อดีของผมก็ไม่รุ้ เวลาที่เพื่อนๆมีงานอะไรที่ต้องวาดรูป หรือ ภาพอะไร ทุกคนก็จะขอให้ผมช่วยทำ ซึ่งครูก็เช่นกัน ผมก็ไม่เคยปฎิเสธเลย ยกเว้นเพื่อนๆชายในกลุ่มของผมซึ่งเพื่อนของผมจะมีอยู่คนนึงที่วาดภาพได้ตลกมากๆ แล้วเหมือนกับว่าเขาคนนี้เป็นโรคจิตชนิดนึง เวลาไม่มีอะไรทำ มักจะเอาดินสอกับปากกามาถือแล้วเอามาตีกันต่อสู้กันเเบบเป็นเรื่องเป็นราว ตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม เมื่อเวลาผ่านไป เธอคนนั้นก็มีปัญหาทะเลาะกับแฟน

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:11 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ในช่วง ขึ้น ม.2 แล้วแฟนของเธอคนนั้นก็ขึ้นเป็น ม.3 ซึ่ง รร. ผม มีสอนตั้งแต่ รับเลี้ยง จนถึง ม.3 นั่นเอง สาวที่ผมชอบในห้องเห็นว่าแฟนของเธอคุยกับสาวคนอื่น จึงประชดด้วยการคุยกับผม ซึ่งตอนนั้นผมเห็นว่าเธอคนนั้น เสียใจจึงปลอบใจเธอคนนั้น คอยคุยด้วยเวลาเธอเหงา แต่ผมก็อดทนตัวเองไม่ไหว โทรไปหาเธอคนนั้นบ้าง อะไรบ้าง แต่เวลาที่เธอคนนั้นชวนผมไปไหนมาไหน ผมมักจะปฎิเสธอยู่หลายครั้งหลายครา และหลีกเลี่ยง เพื่อไม่ให้เธอต้องทะเลาะกับแฟนของเธอ ช่วงนั้นเพื่อนของผมก็บอกว่าสงสารผมเห็นใจผม บ้างก็ว่า หูเบา บ้างกว่า แอบตกหลุมรักเขาข้างเดียว อะไรแบบนั้น แล้วช่วงนั้นผมเล่น เกมส์ Audition ตอนนั้นยังเปิดใหม่ๆ เป็นเกมส์เต้นออนไลน์ ผม พบกับสาวในเกมส์คนหนึ่งตอนนั้นผมอายุ 15 ได้ ส่วนสาวในเกมส์ที่ผมคุยด้วยนั้นอายุ 27 ปี แล้วเหตุการณ์นั้นก็เกิดขึ้น ซึ่ง
สาวในชั้นเรียนที่ผมชอบนั้น รู้ว่าผมคุยกับคนๆนี้ในเกมส์ ก็มาบอกกับผมว่าคิดดีแล้วหรออะไรแบบนี้ที่ผมไปคุยกับคนในเกมส์ เธอพูดเหมือนกับว่า กำลังจะบอกให้ผมไม่ยุ่งกับคนในเกมส์ ผมก็คุยด้วยเล่นด้วยกับคนๆนั้นมาได้เกือบปี จนคนๆนั้นบอกกับผมว่า เขารักผมชอบผมมากๆ แต่เขาก็ไม่สามารถ คบกับผมได้ นั่นไม่ใช่เพราะอายุ
แต่เพราะ เขามีแฟนอยู่แล้ว ซึ่งพอผมรู้ผมก็ทำใจบอกกับเขาแล้วก็กลับมานั่งเสียใจ ร้องไห้โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่องราวเสียใจนี้ของผม แม้กระทั่งคนในครอบครัวทุกๆคน นอกจากเพื่อนชายผมที่เล่นเกมส์นี้มาด้วยกัน

เมื่อเริ่มขึ้น ม.3 ความผิดหวังหลายๆ เรื่องของผมมันทำให้ผมปล่อยวางกับเรื่องต่างๆ แล้วผมก็หันมาช่วยงานคุณครูที่โรงเรียน อาทิเช่น ช่วยจัดบอร์ด หรือ ช่วย ทำฉากแสดงละคร เป็นผ้า อย่างอลังการเลยทีเดียว ช่วงนั้นไม่ได้คิดหรืออะไรซักเท่าไรเลย กับเรื่องพวกนี้ ช่วงนั้นผมเป็นคนเงียบๆ แต่ก็ยังมีคุยกับเพื่อนสาวที่ผมชอบ คนนั้น ซึ่งตอนนี้ พวกเราเรียนอยุ่ชั้น ม.3 และแฟนของเธอก็ไปเรียนต่อ สายอาชีพ ที่ เทคโน แต่ที่สำคัญที่สุด คือ ผมกลายเป็นหลังตีน เลยก็ว่าได้ ครับ จากเด็กที่เคยชอบแกล้งเพื่อน มีเรื่องกลายเป็นเด็กที่เงียบๆ ใจดีสุดๆแล้วก็ ใจเย็นสุดๆ ซึ่งเธอคนนั้น ก็ทะเลาะกับแฟนของเธอบ่อย เธอก็ มักจะคุยกับผม อะไรแบบนี้บ้าง บางทีเวลาผมไม่สนใจเธอคนนี้ก็จะชอบหยิก ผมไม่ก็ทำลายงานที่ผมทำ ซึ่งเพื่อนๆ หลายคนเห็นแล้วก็บอกว่าทำไมผมต้องยอม (ผมนั่งทำชิ้นงานกระดาษ A4 พอเธอมาคุยผมไม่พูดไม่
ขานไม่ตอบ เธอก็กระชาก กระดาษงานที่ทำไปแล้วขยำ + ฉีก หลายครั้งหลายครา มากๆ ) ซึ่งผมก็ไม่ค่อยอยากให้เธอคนนี้ ต้องเสียใจ หรืออะไรกับผมมากซักเท่าไร ผมก็พยายามที่จะเลี่ยง ไม่ว่า ไม่อะไร ในการกระทำของเธอ เวลาเธอมีเรื่องอะไรโทรมาผมก็ยังเป็นที่ปรึกษาให้กับเธออยู่ จนกระทั่ง แฟนของเธอรู้เรื่องเข้า แล้วลองนึก
ภาพสิครับ ว่า แฟนของเธอจ้างเพื่อนของผมให้จับตาดู ว่ามีพฤติกรรมอะไรของเธอกับผมที่ไม่ดีหรือเปล่า จ้างเพื่อนผมไม่พอยังจ้างยามในโรงเรียนให้จับตาดูอีกคนหนึ่ง และทุกๆเย็นตอนกลับบ้าน แฟนเธอก็จะมารับเธอกลับบ้าน ส่วนผมก็เวลาทำอะไร แฟนเธอคนนั้นก็มักจะขี่มอไซต์จอดไว้หน้าโรงเรียนแล้วจ้องมองที่ผมอยู่ตลอด ตอน
นั้นผมคิดในใจว่า ส่วนนึงของผมก็ผิด เช่นกันที่ เธอคนนั้นมีแฟนแล้วแต่ผมก็ยังไปคุย หรือมีโทรไปหาบ้าง อะไรแบบนี้ ตอนนั้นก็ทำให้ผมคิดได้อีกอย่างนึง ในเรื่องไม่ดีที่ผมได้ทำกับเธอคนนี้ไว้ ซึ่งผมก็รุ้อยุ่ว่าเธอคนนี้มีแฟนอยุ่แล้วแต่ผมก็ยังเข้าไปยุ่งกับเธอ ทำให้เธอต้องมาเป็นแบบนี้ ซึ่งพอถึงวัน จบ ม.3 ทุกคนก็ต้องแยกย้าย ไปหาที่เรียน ต่อ กัน

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:13 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อเริ่มขึ้น ม.4 ผมกับเพื่อนๆ สมัยเด็กก็ได้นัดกันไปเรียน ที่ โรงเรียน ท.ว. ตอนนั้นผมจบ ม1-3 มาเกรดเฉลี่ยของผม เป็นที่น่าชื่นชมมากๆครับ 1.90 ซึ่งโรงเรียนนี้รับ 2.20 ขึ้นไป แต่ผมก็เข้าได้เนื่องจากเป็นเด็กพิเศษ (ไม่ได้พิเศษอะไรหรอกครับ รอง ผ.อ. ท่านได้ถามว่าผมมีความสามารถอะไรหรือป่าว ผมจึงบอกไปว่าเก่งวาดภาพ + คอมพิวเตอร์น่ะครับ ) เป็นโรงเรียน เทศบาล ที่ผมมั่นใจมากๆเลยครับว่ามีความทันสมัย และ สะอาด มากๆ (คน จ. น.ฐ จะรู้เลยทันที ) และ เป็นโรงเรียน ม.ปลายใหม่ ที่ดังมากๆ ครับซึ่งผมก็รักและชอบโรงเรียนนี้มากๆเลยทีเดียวในหลายๆ อย่าง อาทิเช่น ผ.อ. ครับ. . . . ผ.อ. โรงเรียนนี้ เป็นคนที่ขยันและตั้งใจทำอะไรในหลายๆอย่างมากๆครับ ตอนนั้นที่ผมเพิ่งเข้ามา ม.4 ซึ่งผมกำลังเรียนอยุ่ ผมมองไปทางหน้าต่าง ในตอนเช้า ผมเห็น ผ.อ. โรงเรียนนั่งรถเมย์เครื่องใส่สูตรมาอย่างสง่างาม ซึ่งมันก็
แปลกแหวกแนวดีครับ พอตกบ่ายเรียนคาบบ่ายผมมองไปอีกทีผมก็เห็น ผ.อ. ถอดเสื้อ สูตรใส่กางเกงรองเท้าบูธ นั่งเอาจอบขุดดิน ถมที่ หน้าเสาธงอยุ่ครับ (เขาเป็นไอดอล ผ.อ. มากๆครับ) และแล้วเหตุการณ์ของผมมันก็กลับมา ซึ่งตอนผมเข้า ม.4 มานั้น เธอคนนั้นที่ผมเคยชอบตอน ม.1-3 ก็ย้ายมาอยุ่ด้วยเช่นกัน แต่ทว่าอยุ่คนละห้องครับ ผมอยุ่ ห้อง 3 แต่เธออยุ่ห้อง 1 ซึ่งเธอก็ยังคบกับแฟนของเธอคนเดิมอยุ่เช่นเคย แต่เธอก็ยังมาคุยกับผม ผมจึงตัดสินใจวางแผนกับเพื่อนของผม ให้เพื่อนของผมไปบอกกับเธอว่า เลิกยุ่งกับผมได้เเล้ว เพราะเดี๋ยวผมจะต้องกลับไปแต่งงาน กับแฟนต่างประเทศ โดยผมก็เนียนมากๆ กอปรูป Leah Dizon จาก Google หารูปปกติ ตอนที่อยุ่บ้านๆ อะไรแบบนี้ มาประมาณ 10 กว่า ภาพมาลงมือถือ ฟอร์มทำเป็นภาพพื้นหลังมือถือ แล้วให้เพื่อนผมเอาไปให้เธอดูแล้วบอกว่าชื่อ เรอา แล้วมันก็ได้
ผลจริงๆ ครับ เธอเลิกยุ่งกับผมจริงๆ ซึ่งผมก็ดีใจที่เห็นเธอเป็นคน ใจเดียว ไม่มาสนใจผม สนใจแต่แฟนของเธอ ส่วนผมก็อยุ่กับเพื่อนๆในห้อง เรียน กลับบ้าน เล่น นอน อย่างปกติ ทุกวัน (เกรดเฉลี่ยการเรียนของผมดีขึ้นครับเมื่อวัดจากตอน ม. ต้น ม.4 ผมได้ 2.78 เลยทีเดียวครับซึ่งเป็นการเริ่มต้นที่ไม่มากและน้อย )

เมื่อเริ่มขึ้น ม.5 ผมก็ยังคงอยุ่แบบคนปกติ (ผมยังไม่เคยมีแฟนเลย เพราะยังไม่เคยมีใครที่ได้คุยและดูใจกับผม จนตกลงตรงใจกันเลย ) ผมก็เจอสาวอีกคนนึง จะเรียกเธอคนนี้ว่า สาวห้อง 1 ละกันครับ ซึ่งผมก็ยังไม่ได้อะไรเลย แต่เพื่อนของผมชอบพูดชอบหยอดผมว่า เอ้ย แอบมองน้อง 1 หรอ อะไรแบบนี้ จน สาวห้อง1 จนเอาไปพูดกันเป็นตำนานเลยก็ว่าได้ ช่วงที่ผมเริ่มขึ้น ม.5 ผมรุ้สึกว่า มีหลายๆคน มองผมมากขึ้น มีสาวที่ชอบผม 2 - 3 คนเลยทีเดียว แต่ผมก็ปฏิเสธอย่างมีเหตุผลแล้วบอกอย่างตรงๆว่าตอนนี้ผมมีคนที่อยาก จะลองคุยดูก่อน นั่นก็คือ น้องสาวห้อง 1 ซึ่งด็คุยกันได้พักนึง ก็ดีมากๆเลยครับ ประมาณ 3-4 เดือนได้ ผมส่งอีเมลไปหา วาดภาพ น่ารักๆ ไปแปะที่โต๊ะเรียนห้องของเธอ จนเพื่อนๆของเธอ ก็อิจฉาและอยากให้มีคนมาทำอะไรแบบนี้ให้บ้าง แม้กระทั่งเพื่อนสาวๆ + ตุ๊ด ในห้องของผม ก็ยังบอกว่า ถ้าจะมีสามี
หรือแฟนอยากได้คนแบบผม แต่พอคุยได้ซักพัก เธอคนนั้นก็บอกกับผมว่าให้เลิกคุยกับเธอ ผมก็ทำตามที่เธอคนนั้นบอก และยอมเลิกคุยกับสาวห้อง 1

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:14 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ม.6 ก็ไม่มีอะไรมาก ช่วงเทอม 1 ผมก็ ได้กลับมาคุยกับสาวห้อง 1 อีกครั้ง เพราะเธอฝากเพื่อนมาบอกกับผมว่า อยากกลับมาคุยกับผมอีกครั้ง ทุกอย่างก็เหมือนเดิม ผมช่วยทำงาน สวยๆให้เธอ ผมช่วยแปลภาษาอังกฤษ สอน ภาษาอังกฤษให้บ้างซื้อขนมไปให้เธอและเพื่อนๆเธอทานบ้าง อะไรแบบนี้ เธอจะมีเพื่อนสาวคนนึง
ที่เปรียบเสมือนเพื่อนรัก ที่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรวาเธอจะเป็นเลสเบี้ยนอะไรแบบนั้น ผมก็ทำในสิ่งที่ผมควรจะทำได้ต่อไป เธอบอกว่าเธอชอบฟังเสียงเพลง ชอบคนดีดกีต้าร์เก่งๆ ซึ่งนั่นก็เป็นจุดที่ทำให้ผมไปซื้อ
กีต้าร์ มาฝึกเล่นจนเล่นได้หลายเพลงเลยทีเดียวแบบลับๆ และไม่ให้สาวห้อง1 คนนี้ได้รู้ เมื่อใกล้ถึงวันเกิดของเธอ แล้ววันเกิดของเธอนั้นมาก่อนที่จะถึงหน้าหนาว ผมก็คิดที่จะให้ผ้าพันคอ กับเธอเป็นของขวัญ เธอบอกว่าเธอชอบสีน้ำตาล ฟ้า ผมจึง ซื้อ เข็มถักโครเชต์ และ ผ้าไหม สีฟ้า + น้ำตาล และเริ่มฝึกทำ โดยให้พี่สาวไม่แท้ของผมเป็นคนสอน (พี่สาวไม่แท้ของผมเป็นคนที่ทำงานฝีมือเก่งมากๆ ) เมื่อผมเริ่มทำได้ผมก็เริ่มถักยาวไปเรื่อยๆ จนยาวพอสมควร ผมก็จะให้แม่มา ผูกปมแล้วให้แม่ต่อไหมสีอื่นให้แล้วทำให้ผมูก่อน จากนั้น ผมก็ถักยาว แบบเดิม จนเสร็จเป็นผ้าพันคอผืนยาว แต่ยังไม่เหมือน
เท่าไร เพราะมันต้องมีเส้นๆ ที่ ปลายและหัวผ้าพันคอซึ่งตรงนี้ผมทำไม่เป็น ผมจึงให้แม่ช่วยทำตรงนี้ให้จนมันออกมาเป็นผ้าพันคอ ลายสีน้ำตาล แนวนอนสลับกับสีฟ้า 4 เส้นสลับกัน แล้วข้างบนเปนเส้นสีฟ้า ฝอยๆ ข้างล่างเป็นเส้นสีน้ำตาลฝอยๆ ผมก็นำไปใส่กล่องแล้วห่อของขวัญเตรียมให้เธอ พร้อมกับซื้อโปสการ์ด อวยพร เขียน อวยพรเธอ ข้างใน เมื่อถึงวันเกิดของเธอ ผมก็มาแต่เช้า ที่โรงเรียน คนแรกเลยก็ว่าได้+กับเค๊ก ลายมิ๊กกี้เม้าที่เธอชอบ เพื่อเตรียม เอาของขวัญกล่องนี้และเค๊กให้สาวห้อง1 แต่เมื่อเธอมานั้น ผมก็อึ้งเลยทีเดียวกับสิ่งที่ผมเห็น เธอมาที่หน้าโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนรักสาว ของเธอ พร้อมกับ มือที่ถือกีต้า อันใหญ่เบอเริ่มผูกโบว์สีแดงมาด้วย ผมเห็นจากบนระเบียง แล้วนึกในใจว่า กีต้าร์ก็เป็นของที่เธอชอบเหมือนกัน ซึ่งมันมีราคาแพง กว่า ของที่ผมกำลังจะให้เธอ แต่ผมใช้เวลาในการทำมัน ผมจึงไม่รุ้จะให้ของขวัญ
กับเค๊กของเธอดีมั้ย แต่เพื่อนๆก็บอกว่าให้ผมเอาไปให้เถอะ อย่างน้อย คุณก็ทำเต็มที่แล้ว ผมถือไปและกำลังเดินไปหาเธอที่ห้องเคมี (ห้องประจำของเธอ) แล้วเอาของให้สาวห้อง 1 . . . . เธอก็รับไว้แล้วบอกว่าขอบคุณนะ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะชอบในกีต้าร์ซะมากกว่า ซึ่งผมก็รู้สึกได้เลยทีเดียว และไม่นานเธอก็บอกกับผมอีกว่า ผมไม่ใช่ ผมก็ต้องมานั่งเศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอีกตามเคย ซึ่งเพื่อนๆในห้องร่วมชั้นของผมก็สงสารและเห็นใจผมมากๆ ส่วนตัวผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงไม่เคยได้รับอะไรที่ดีเลย ต่อมาเมื่อถึง ม.6 ประมาณเดือนตุลาคม ผมก็กลับไปเล่น เกมส์ ออนไลน์เกมส์แรกที่คนเยอะที่สุด(ไม่ขอเอ่ยชื่อ) กับเพื่อนๆของผม ซึ่งตอนนั้นกำลังจะมี C.3 มา พอดี ผมก็พูดกับเพื่อนในห้องว่าผมไม่เอาเเล้วกับเรื่องผู้หญิง ผมไม่อยากเจ็บ เสียใจอีกแล้ว แต่พอผมเล่นเกมส์นี้ผมก็ได้เจอกับคนในเกมส์คนนี้ ซึ่งจะเรียก เธอคนนี้ว่า น้องนิด ละกันครับ น้องนิดในช่วงแรกๆเธอเข้าหาผมมากๆ ถามนั่นถามนี่พยายามจะคุยกับผมซึ่งตอนแรกผมก็ไม่ได้อะไร แต่เพราะเธอคนนี้เป็นคนที่เล่นกับผมแล้วใจดี กับผม พูดดี ด้วย แล้วก็เป็นคนแรกที่บอกว่าจะคบกับผม ซึ่ง ในชีวิตไม่เคยมีใครขอคบกับผมเลยตั้งแต่ที่เล่าจนถึงตอนนี้ ผมจึงตอบตกลง แล้วคบหาเปนแฟนกับคนๆนี้
แต่แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นก็เกิด วึ่งเธอมีแฟนอยู่แล้ว แล้วก็คบกันมานมากแล้วแต่เธอดันมาขอคบกับผม ผมเพิ่งจะรู้ และยังมีเพื่อนของเธออีกคนนึงทางเฟสบุ๊กที่ผมข้าไปเห็นแล้วถึงกับมีการบอกว่ารักกันด้วย เหตุการณืนั้นมันเหมือนรัก 4 เศร้า 3 ชาย 1 สาว เลยก็ว่าได้ ผมเงียบและไม่พูดอะไร ได้แต่ คิด ซักพักเธอก็คุยกับผมทาง Skype และบอกว่าจะเอายังไง แล้วเธอก็บอกเลิกกับชายทั้ง 2 คนเพื่อมาคบกับผม เพียงคนเดียว เธอเป็นคนที่ อารมณ์ฉุนเฉียวมากๆ ซึ่งเธอก็ดีมากๆ ในบางครั้ง ผมก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อเธอตลอด จนเลิกเล่นเกมส์ นั้น แล้วมีเกมส์ใหม่ที่กำลังจะเปิด นั่นก็คือ เกมส์ 12Tails Online (เกมส์ คนไทย ครับ)

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อผม ขึ้น ปี.1 (ผมเรียนอยู่ดิจิทัลอาร์ต) เราก็ไปเล่นกัน แรกๆก็ดีอยุ่ครับแต่พอนานไปสิ่งที่ผมทำให้เธอในเกมส์มันเหมือนกับว่าถ้าผมไม่ทำจะต้องโดนขู่บอกให้เลิกอยุ่ตลอด (บางครั้งก็ถูกว่า หลายๆ อย่าง แต่ไม่รุ้ว่าจะแรงไปหรือเปล่า อาทิเช่น ไร้ประโยชน์ ขยะสังคม สวะ ทาส ไปตายซะ ) ผมคิดว่าบางครั้งเราควรจะมีเหตุผล แต่เธอก็จะบอกว่า ผม เถียง ผมแถ ตลอด ซึ่งผมก็พยายามจะเข้าใจในจุดๆนี้ อธิบายแล้วเปลี่ยนตัวเธอปรับเข้าหาเธอ แต่เธอก็ไม่เคยฟังผมเลย จากนั้นเธอก็หาเรื่องผมชวนผมทะเลาะกันบ่อยครั้ง ทุกวัน จนเพื่อนๆในเกมส์ ห้ามและช่วยจนไม่รุ้จะช่วยยังไง ขนาดมีผู้หญิงที่ผมไม่รุ้จักในเกมส์ มาตั้งกระทู้ขอคำปรึกษาผม เรื่องเกมส์ เธอก็โกรธผม จะบอกเลิกผมเลยทีเดียว (ซึ่งผมไม่ได้รุ้จักหรือไม่ได้อะไรเลย) สุดท้าย เธอคนนั้นก็ เลิกคุยกับผมไปพักนึง ผมก็ไม่กล้าโทรไปรบกวน แต่ก็ยังเล่นยังเข้า
เกมส์มาเพื่อ ซิบหาเธอ แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้อยุ่ในกิลด์แล้วก็ไม่ตอบผม วันหนึ่ง เพื่อนในเกมส์ของผมซิบมาหาผมแล้วบอกกับผมว่า อูฐฐฐฐฐฐ มีคนถามหา ( อูฐ เป็นชื่อในเกมส์ของผมครับ =_= ) ผมก็ไปหาเพื่อนผมซึ่งในใจตอนแรกก็คิดว่าเป็นแฟนของผม แต่ทว่าไม่ใช่ครับ เป็นคนๆหนึ่งซึ่งผมก็ไม่รุ้เลยว่าเป็นชายหรือ หญิง หรืออะไร เพราะ เขาเล่นตัว แพนด้า (12หาง เป็นเกมส์ที่มีตัวละครเป็นสัตว์ครับ แล้วแพนด้ามันเป็นเพศชายนั่นเอง) ผมก็ถามว่ามีอะไรครับ คนที่อยากพบกับผมก็บอกว่า ขอแอดชื่อผม แล้วก็แค่บอกว่าไอดอล แล้วก็จากไป ครับ = = (ผมรู้สึกงงๆเหลือเกินว่า แค่เนี๊ยะ) และผมก็ยังรอ แฟนของผมติดต่อกลับมา ผมเลื่อนไปดูชื่อเพื่อนไม่มีใครแล้วที่ผมจะคุยหรือปรึกษาได้เลย ผมเล่อนลงไป ชื่อเพื่อนหน้าสุดท้ายล่างสุด ก็พบกับชื่อ B....... ชื่อของบุรุษไร้นามคนนั้น ที่มาขอผมแอดชื่อ. . . ผมเลยซิบไปถาม
ว่า แพนด้ามันเล่นยังไงมีท่าอะไรบ้างอะไรแบบนี้ เสร็จ บุรุษคนนั้นก็พมพ์มา สำเนียงออกกระเทยๆ นิดนึง อาทิเช่น เทอ หรอ หืม ไม่มีพิมพ์ว่าครับ หรืออะไรเลย ผมก็เลยคิดว่า เธอคนนี้ต้องไม่ใช่ หญิง แต่เป็น ตุ๊ดไม่ก็กระเทย แน่ๆ ผมก็เลยลองคุยกับเขาดูเล่นๆ คุยไปคุยมาคุยกันยาวเลยครับ คุยข้ามวัน คนๆนี้เป็นนคนร่าเริงออกแนว
เด็กๆ ตลกๆ มากๆ ผมคุยด้วย แล้วรุ้สึกว่า สนิทกับเขาได้พอสมควรในเวลาอันสั้นครับ ซึ่งไป สู้กัน ก็เจอกันบ้าง แต่ผมก็มีแอบซิบไปบอกชายคนนั้นว่า สู้ๆ อะไรแบบนี้ บุรุษไร้นาม ก็ได้ซิบมาถามผมว่า ปกติเห็นผมเล่นอยู่กับแฟนทำไม ช่วงนี้ไม่เห็นผมอยู่กับแฟนเลยอะไรทำนองนี้ (ซึ่งตอนนั้น แฟนกับผมทะเลาะกันแล้วแฟนผมก็บอก
ให้ห่างกัน เลิกคุยกันไปพักนึง) ผมเลยบอกกับบุรุษไร้นามคนนี้ว่า แฟนไม่อยู่ = = ผมโกหก บุรุษไร้นามคนนี้มาได้อาทิตย์นึง ซึ่งก็คุยกันปรึกษาหารือเรื่องแฟนของผม กับเขานี่แหละ เขาไดยินเรื่องที่ผมเล่ามาทั้งหมด เกี่ยวกับแฟนของผมก็บอกว่า ผิดที่ผม ผมโง่เอง ผมใจดีเกินไปบ้าง อะไรแบบนี้ แต่เขาก็ให้คำแนะนำ และให้กำลังใจ
กับผม อยู่ตลอด ซึ่งผมก็รู้สึกดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับบุรุษไร้นาม คนนี้ และเมือนจะสนิทกับคนอื่นๆ ไปแล้ว . . . วันหนึ่ง ผมตัดสินใจโทรไปหาแฟนเพื่อที่จะถามว่าเป็นยังไงบ้าง วึ่งเราไม่ได้คุยกันมา อาทิตย์กว่าๆ เมื่อผมโทรไปเธอก็รับสาย . . คนแรกที่เธอพูดกับผมคือ มีอะไร . . . ผมก็ถามเธอกลับไปว่าเป็นยังไงบ้าง จะกลับมาเป็น
เหมือนเดิมได้หรือเปล่า เธอบอกกับผมว่าคงไม่ได้แล้ว จากนั้นผมก็ถามว่าทำไม . . . เธอบอกผมว่า เธอมีแฟนใหม่แล้ว เมื่อผมได้ยินคำนั้น ผมไม่พูดอะไรซักคำนึง ผมไม่บอกคำอำลากับแฟนของผมเลยแม้แต่คำเดียว พร้อมกับ วางสายทิ้งแล้วก็ไม่มีน้ำตาเลยแม้แต่หยดเดียว (ผมเสียน้ำตากับแฟนผมมาเยอะมากๆ จนผมไม่มีความรุ้สึก
เสียใจอีกแล้ว + กับตอนที่เธอหายไปเพียงแค่อาทิตย์เดียวแล้วมีแฟนใหม่มาแทนผมทั้งๆที่ยังไม่ได้บอกเลิกกับผม เพียงแค่บอกว่าห่างกันเลิกคุยกันซักพัก) ผมไม่เหลือใครแล้วในตอนนั้น ซึ่งผมก็ไม่อยากให้แม่ของผมต้องมานั่งเศร้า เพราะแม่ผมท่านก็อายุเยอะแล้ว ผมจึงเก็บเรื่องนี้ไว้ และไม่ได้บอกท่าน (ตั้งแต่เล็กจนโตผมก็แทบไม่ได้เล่า
เรืองความรักของผมให้แม่ผมฟังเลยซะด้วยซ้ำ อาจจะเล่าบ้างแต่ก็พอผ่านๆ) ผมเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มากๆ ผมจึงไปคุยกับเพื่อนๆ ในเกมส์ แล้ว เพื่อนๆในเกมส์ก็บอกกับผมว่าไม่อยากทำลายความรู้สึกของผม เพื่อนในเกมส์ของผมบอกว่า แฟนของผมไปพูดกับเพื่อนๆของผมว่าผมไม่เคยให้อะไร ไม่เคยทำอะไรให้แฟนผมเลย ทั้งๆที่ผมทำให้ไปหมด ผมทำทุกอย่างเพื่อเธอคนนั้น ผมเล่นเกมส์ หาของ หาเงิน ให้เธอ หนักกว่า ทำงาน ที่เซเว่น หรือ ทำงานเย็บผ้าที่บ้านวะด้วยซ้ำ แต่เธอกลับไปพูดกับเพื่อนผมว่าผมไม่ช่วยไม่อะไรเลย เมื่อผมได้รู้เรื่องทั้งหมด ผมจึงเลิกที่จะเสียใจกับคนๆนี้ เลยทีเดียว ซึ่ง ตอนนี้ ผมก็ไม่เหลือคนที่เป็นที่พึ่งของผม นอกจากเพื่อนๆในเกมส์ ผมต้องการคนที่จริงใจและดูแลอยุ่ข้างกายผม ต้องการความรักความห่วงใย แต่ก็ไม่เคยได้รับอย่างแท้จริง เลยซักครั้ง ผมก็ยังเล่นเกมส์ นี้ต่อ เพราะยังมีเพื่อนๆ
หลายๆคนที่เป็นห่วงผม หลังจากที่ผมเลิกกับแฟนแล้วผมก็จะไปนั่งที่ตลาดในเกมส์ทุกวัน เพื่อรอ เพื่อนของผม บุรุษไร้นามคนนั้น และเมื่อได้พบกับเขาคนนั้นผมก็ชวนบุรุษไร้นาม คนนั้นไปทำนั่นนี่ร่วมกัน จนเขาถามผมอีกครั้งว่าแฟนหายไปไหน ผมจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เขาก็บอกผมว่าดีแล้ว จะได้ไม่ต้องเจ็บ แล้ววันนั้นก็เป็นเรื่องที่ผมต้องตกใจ เพราะบุรุษไร้นามคนนั้น บอกกับผมว่า เขาไม่ใช่ผู้ชาย แต่เขาเป็นผู้หญิง . . . . ( ผมขอเรียกชื่อเธอใหม่ว่า ตัวเล็ก ละกันนะครับ )= = ผมตกใจมากๆ เพราะผมคิดว่า เธอ เป็นตุ๊ดมาตลอด เมื่อผมได้รู้ก็ไม่รุ้จะพูดหรือคุยเหมือนเดิมยังไง แต่ผมก็ยังคุยและเล่นกันมาได้ 1 2 เดือน เปรียบเทียบกับแฟนคนแรกของผมแล้วยังไม่มีเรื่องทะเลาะกันเลย ซึ่งตอนนี้เรายังคุยกันอยู่ดยที่ยังไม่ได้ตกลงตรงใจคบหากัน (เราเริ่มคุยและเล่นด้วยกัน ตอนเดือน ตุลาคม 2554) ตัวเล็ก เธอดีกับผมมากๆ เธอ
ไม่ค่อยออนเกมส์ซะส่วนใหญ่ แต่เมื่อเธอกับผมอยู่เล่นด้วยกัน เธอก็มักจะ ออนมาเล่นกับผมทุกวัน ซึ่งตอนนั้นเธอก็มีอีเมลล์ของผมแล้วเราก็ได้ ส่งรูปให้ดู ซึ่งกันและกัน แล้วก็คุยกัน ทาง MSN บ้าง แต่ยังไม่ได้คุยกันทางโทรศัพท์เลย แล้วก็ อยุ่ด้วยกันยาวเลยครับ จนถึง วันคริสมาสตร์ ผมส่งการ์ดให้เธอ อวยพรให้เธอแล้วผมก็บอกกับเธอว่าผมชอบเธอ ซึ่งเธอก็บอกเหมือนกันว่าเธอก็ชอบผม จากนั้นเรา 2คนก็ตกลงคบหากัน (แต่ยังไม่ได้ขอเป็นแฟนนะ)

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 19:19 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อ ถึงวันที่ 14 มกราคม 2555 . . . ผมกับเพื่อนจะต้องไปแข่งเกมส์ 12TailsOnline ที่งาน TGS ที่ไบเทคบางนา ผมจึงบอกกับเธอ แล้วเธอก็บอกว่าจะแอบไปดูผม (ผมดีใจมากๆที่จะได้เจอ ตัวเล็กแล้ว) ก่อนที่ผมจะแข่ง เธอก็ได้โทรมาหาผม โทรศัพท์ของเธอโบราณมากๆ เป็นเบอร์ที่ยาว ไม่มี 08 นำเหมือนไม่ใช่มือถือ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เธอโทรมาหาผมแล้วก็ครั้งแรกที่ผมได้ยินเสียงของ ตัวเล็ก เมื่อผมแข่งเสร็จทีมของผมได้เป็นแชมป์ (ผมได้แข่งแค่รอบสุดท้ายเอง =_= ) ผมก็มองหาเธอ แต่ก็ไม่ห็นเธอเลย และทันใดนั้นเองผมมองไป ก็ได้เห็นกับเพื่อนของเธอ ซึ่งผมจำไม่ผิดแน่ว่าชายคนนั้นเป็นในเกมส์ ของเธอ ผมจึง เดินไปดูใกล้ๆ แล้ว ผมก็พบกับ ตัวเล็ก ซึ่ง เธอยังไม่เห็นผมในตอนนั้น ผมจ้องมองไปหาเธอ ด้วยระยะที่ไม่ห่างมากนัก จากนั้นเธอก็จ้องมาที่ผม ผมยิ้มให้เธอ ยักคิ้วให้เธอ เธอก็พยายามทำเป็นเหมือนไม่เห็นผม แต่เธอก็เก็บอารมณ์ไว้ไม่ไหว เธอมองมาหาผมอีกครั้ง แล้วก็ยิ้มเขินอายผมมากๆ จนถึงกับวิ่งหนีผม ไปอยุ่ข้างหลังซุ้ม จนเพื่อนๆของเธองง แล้วก็วิ่งตามเธอไป 4 5 คน ผมขำมากๆ ผมจึงเข้าไปคุยกับเธอแต่เธอก็หันหลังให้ผมตลอดเวลา ผมเห็นว่านี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอกัน ก็เลยเข้าใจว่าเธอคงเขินผมมากๆ ผมเลยฝากตุ๊กตา Angle สีชมพู แฟลชไดร๊ ให้กับเพื่อนของเอเพื่อฝากให้เธอ แล้วผมก็บอกกับเพื่อนเธอว่าผมกลับก่อน แต่ว่า ผมยังไม่ได้กลับหรอกครับ ผมแอบมานั่งตรงบันไดหน้าทางเข้างานเพื่อรอดูเธอกลับ ซึ่งตอนนั้น 5 เกือบ 6 โมงเย็นแล้วผมก็เฝ้ารอเธอ ขึ้นรถตู้จากไบเทคบางนาไปยัง สถานี BTS ใกล้ๆ จากนั้นผมก็กลับบ้าน แล้วเราเคยมีเรื่องไม่สบายใจกัน ครั้งนึง . . . . จนถึงวันวาเลนไทน์ มีสาวในเกมส์ อยากพบกับผม ผมจึงออกไปหา กับแฟน แล้วถามสาวคนนั้นว่ามีอะไรหรอครับ สาวคนนั้นก็เอาชอคโกแลตมาให้ผมแล้วอวยพร ผม ซึ่งผมก็รับ ชอคโกแลตมาอย่าง หน้าตาเฉย จากนั้นผมก็พาตัวเล็กกลับ เธอบอกกับผมว่า ไม่ เธอจะไปนอน แล้ว ซึ่งผมงงมากๆ ในตอนนั้น = = . . . ตัวเล็กเธอสอนให้ผมรุ้ว่า การที่เราคบกันแล้วไปรับของคนอื่น ก็เหมือนไปให้โอกาสกับคนๆนั้น แล้วผมยังไปรับของต่อหน้าเธออีก (แต่ผมแค่รับไว้ไม่ได้คิดอะไรกับสาวคนนั้นเลยน่ะครับ แล้วตอนแรกก้ไม่คิดว่าจะเรียกไปให้ชอคโกแลต อวยพรด้วย หุๆ ) ผมจึงปรับเข้าหาเธอ แล้วก็ขอโทษเธอ จากนั้น
สิ่งแรกที่ผมทำ ในวันต่อมาคือ ผมนำชอคโกแลตอันนั้นไปฝากให้เพื่อน ไปคืนสาวคนนั้นครับ แล้ว วันต่อมาหลังจากวันวาเลนไทน์ ผมก็ขอเธอเป็นแฟน จากนั้นเราก็มีความสุขด้วยกันมาตลอด แล้วก็นัดเจอกันบ้าง ที่สยาม มาบุญครองอะไรทำนองนี้ครับ วันหนึ่งผมไปนั่งอ่านใน google เรื่องขอพรความรัก ผมเห็นคนบอกว่าให้ไปไหว้ พระตรีมูรติ แถวๆ ศูนย์กลางเซนทรัลเวิล ผมจึงคุยกับแฟน ว่าจะชวนเธอไปที่นั่น แล้วแฟนผมก็บอกว่า แถวๆนั้นมีหลายที่มากๆ ที่จะไปขอพรหรือไปไหว้ ซึ่งเราก็นัดเจอกันเหมือนเดิมที่อนุสาวรีย์ แฟนผมก็เตรียมของที่ใช้ไหว้มาทั้งหมดเลยครับ แฟนผมพาไปไหว้หลายที่มากครับ ซึ่งเป็นสถานที่สักการะบูชาที่อยู่ใกล้ๆ กันหมดเลยครับ ประมาณ 3-4 แห่งได้ จากนั้นเราก็กลับมาหาอะไรทาน แล้วดูหนังด้วยกัน แล้วเราก็กลับมา ซึ่งตั้งแต่นั้นจนถึงตอนนี้เธอก็ยังดีกับผม ทุกอย่าง เราคบกันมาได้ 1 ปี กับอีก 2 เดือน ยังไม่เคยมีเรื่องทะเลสะกันซักเท่าไหร่เลยครับ แล้วผมก็รุ้สึกว่าผมขาดเธอคนนี้ไม่ได้ ผมไม่เคยเสียใจหรือเศร้าเลย เมื่อได้อยู่และคบกับ คนๆนี้ เธอทำเพื่อผมทุกอย่าง (ซึ่งปกติแล้วชีวิตผมที่ผ่านมาผ่านเรื่องร้ายๆมาเยอะมากกว่าที่ผมเล่า ทั้งเรื่องปัญหาในครอบครัว ต่างๆนาๆ ) ผมรู้สึกมีกำลังใจในการทำสิ่งต่างๆมากขึ้น เมื่อได้อยู่กับเธอคนนี้ มันไม่ใช่ ความใคร่เลยครับ มันคือสิ่งที่ผมต้องการจากหัวใจของผมจริงๆ หัวใจผมรู้สุึกว่าขาดเธอคนนี้ไม่ได้ และไม่อยากจะเสียเธอ ไป และเธอก็เช่นกันครับ ที่ไม่อยากเสียผมไป อยากอยู่เคียงข้างผม อยากอยู่กับผม ซึ่ง เราทั้ง2 คนก็มีความคิดตรงกันมากๆเลยครับ ผมตั้งฝันไว้ว่าอยากจะดูแลเธอคนนี้ และอยู่กับเธอคนนี้ไปตลอด ผมคบกับเธอมาจนถึงตอนนี้ก็ประมาณ 1 ปี 2 เดือนแล้วครับ ซึ่งเป็นเวลาอันสั้น ที่ผมรู้สึกว่ามีค่ามากที่สุด และไม่เคยได้รับโอกาสดีดีอะไรแบบนี้เลยทีเดียว ตอนนี้ ผม ตั้งใจที่จะเรียน ให้จบ แล้วผมก็ไปเรียนเพิ่มเติมซ่อม คอมพิวเตอร์ จนจบ / เรื่องการตัดต่อภาพ / วีดีโอ / ทำโปสการ์ด หรืออะไรต่างๆนาๆ ผมก็สามารถทำได้เป็นอย่างดีครับ เพียงแต่ในตอนนี้ผมยังเรียนไม่จบ ซึ่ง ตอนนี้ผมอายุ 20 ปีครับ กำลังตั้งใจเรียน ให้จบ แล้วก็รอเวลา + โอกาสที่จะได้ไปพบและรู้จักพ่อกับแม่ของเธอ

ผมจึงอยากขอคำแนะนำ ในส่วนตรงไหนที่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว Sanook คิดว่าผม ควรจะต้องทำ อะไรเพิ่มเติมเพื่อเธอคนนี้บ้าง หรือช่วยส่งกำลังใจให้ผมทีนะครับ ขอบคุณ พี่ๆเพื่อนๆทุกคนที่สละเวลา เข้ามานั่งอ่านเรื่องราวของผมนะครับ และ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นเลยนะครับ T^T
3 มกราคม 2556

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
งง
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 21:19 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ก็ดีนี่ พ่อแม่ดี มีเงินให้เรียน ผู้หญิงก็รักตอบ ถ้าจะเสียอะไรสักอย่างก็น่าจะเสียที่ตัวคุณเอง พร่ำเพ้อพรรณนาเสียเวลาเอาไปทำเรื่องอื่นเช่นท่องหนังสือยังจะดีซะกว่า หมกมุ่นในเรื่องความรักมากไป ทุกสิ่งต้องเดินสายกลาง รักสมหวังแล้วก็พอแล้ว เอาเวลามาชวนแฟนเรียนหนังสือทำเกรดให้พ่อแม่ชื่นใจดีกว่า

ทุกสิ่งล้วนมีเวลาเป็นลำดับขั้นตอนที่ถูกต้อง อย่าใช้เวลาของการศึกษาให้มากไปในความรัก สมหวังแล้วก็พอแล้ว คบกันไปให้ถูกต้องไม่ล่วงเกินกัน เน้นสิ่งที่ควรทำในเวลานี้คือการศึกษาให้สัมฤทธิ์ผลเช่นเดียวกับความรักดีกว่า

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #8 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 21:22 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เรื่องของคุณที่เล่ามาละเอียด และยาวดีจัง เป็นกำลังใจให้พบเจอคนดีๆและสิ่งดีๆ ตลอดไป นะคะ



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #9 เมื่อ: 3 ม.ค. 13, 22:09 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ขอบคุณมากๆครับ ตอนนี้ ผมก็กำลังตั้งใจเรียนให้จบ ส่วนเรื่องพ่อแม่ ผมก็ดูแล แม่อยู่น่ะครับ q*079

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
กังสดาร
เรทกระทู้
« ตอบ #10 เมื่อ: 4 ม.ค. 13, 01:38 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ชิหาย.....อ่านได้แค่หน้าเดียวก่อนคุณหนุ่ม จขกท...!

ตอบหน้าแรกก่อนได้ไม๊วะครับ....

ตอนสมัยเด็ก ๆ ...ข้าน้อยก็เป็นเช่นกันกับท่าน จขกท นี่แหละครับ....รู้สึกโดดเดี่ยว แปลกกว่าเพื่อน...ไม่ใช่ว่าข้าน้อยเป็นลูกครึ่งหน้าตาหล่อเหลาเอาการหรอกนะครับ...มันแปลกที่ข้าน้อยหน้าตาชนบทน่ะซี... เวรกรรม

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
กังสดาร
เรทกระทู้
« ตอบ #11 เมื่อ: 4 ม.ค. 13, 01:52 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

อืมม....อ่านมาจนจบก็พอจะจับได้ว่า...นายทำดีที่สุดแล้วและกำลังจะพยายามทำดีต่อไปอีก เพื่อเธอว่างั้นเถอะ....!

...รักผู้หญิงชอบผู้หญิง...มันก็ต้องมีความสม่ำเสมอนะอั่ยหนุ่ม จขกท พยายามแสดงให้เธอได้เห็นว่า เธอมีความสำคัญสำหรับเรามากแค่ไหน ...หมั่นดูแลเอาใจใส่เธออย่างสม่ำเสมอ เท่าที่เราจะทำได้...อายุเท่านาย และรักกันมาถึง 17 ปี แต่งงานกันเมื่อสองปีที่แล้ว...ตอนนนี้มีอั่ยตัวเล็กอายุร่วมขวบได้มั๊ง....อยู่ข้างบ้านนี่เอง ...มีครับ ไม่ใช่ว่าไม่มี

แต่นายก็อย่าทิ้งคำว่า " อนาคตไม่แน่นอน " ไปเสียเลยนะ....

ตั้งใจเรียนให้จบตามที่นายหวังไว้ครับ....และในขณะเดียวกันก็หมั่นดูแลเอาใจใส่เธอเท่าที่เราทำได้ ทำดีกับเธอให้สม่ำเสมอ ...และก็พร้อมที่จะผิดหวังเอาไว้ด้วย เมื่อถึงเวลานั้น อย่าเสียใจหรือเสียดายอะไร...เพราะอะไรที่เป็นของเรา ก็คือของเราวันยังค่ำ อะไรที่มันไม่ใช่ ก็ถือว่าทำบุญมาให้ได้ชื่นชมแค่นี้ อนาคตของนายและเธอยังอยู่อีกไกล

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
คนอ่าน
เรทกระทู้
« ตอบ #12 เมื่อ: 4 ม.ค. 13, 07:52 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*070
ดูแล้ว ชีวิตมันมีแต่เรื่องผู้หญิงอ่ะนะ มุ่งมั่นมากไปจริงๆ ไม่ว่าจะทำอะไร มันมาจบที่ เพราะผู้หญิงทั้งนั้น
ชีวิตจริงมันไม่ได้มีแค่ ผู้หญิงนะหนุ่ม เงยหน้าดูโลกภายนอกบ้างอีกหน่อยไปทำงาน ตปท กับ พ่อหรือแม่
แล้วทำไง q*032q*039


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #13 เมื่อ: 11 ม.ค. 13, 21:20 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ไม่หมกมุ่นอะไรเลย มีทั้งเพื่อนเยอะแยะ เ่ล่นเกมส์แต่ไม่ทิ้งการเรียน
ถือคนดีเป็นไอดอล มีเป้าหมายในชีวิต มีน้ำใจเหลือล้น โอ๊ย คนอะไรดีไปหมด
รักใครก็ได้แสดงความสามารถตัวเองในทางที่ดี สาวๆเป็นแรงบันดาลใจได้เยอะ
แม้จะผิดหวังเป็นบางครั้ง ก็ยังเข้มแข็งขึ้นได้เรื่อยๆ

อะไรที่ดีในชีวิต ลุยไปข้างหน้าเลยค่ะ ไหนๆก็มีภูมิต้านทานอยู่แล้ว
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:  เชียร์ หัวใจ กำลังใจ 

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม