หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: กำลังทำลายผู้ชายที่แสนดีคนหนึ่งอยู่รึเปล่า?????  (อ่าน 1390 ครั้ง)
Guest
00M
เรทกระทู้
« เมื่อ: 28 เม.ย. 11, 22:23 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

มีผู้ชายคนหนึ่งคนหนึ่ง ตามจีบเรามา 11ปีเต็มๆ
อายุเราห่างกัน 6ปี ตอนนี้เรา 23ปี ทำงานแล้ว

ซึ่งตอนแรกนั้น เราก็บอกไปว่าเรายังเรียนไม่จบ ยังไม่คิดมีแฟน พี่เค้าก็บอกไม่เป็นไร ขอคุยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ พอคุยมาเรื่อยๆ เราก็รู้ตัวว่าไม่ได้ชอบพี่เค้าอย่างคนรัก เราก็บอกพี่เค้าไปตรงๆนะ เราบอกงั้นเลิกคุยกันดีกว่านะ เพราะคุยแบบนี้เหมือนเป็นการให้ความหวังกัน พี่จะได้คบกับคนอื่นจริงจังซักที (ที่ผ่านมาพี่เค้าก็มีผู้หญิงอื่นบ้าง แต่เล่าให้เราฟังตลอด) เราเคยถามพี่เค้านะเอามั้ยยอมเป็นแฟนด้วยก็ได้ แต่ไม่ได้รักนะ มีแต่ความผูกผันให้ พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้อง ขอแค่ได้คุยกันเหมือนที่ผ่านมาได้มั้ย (คือ โทรมาทุกวัน เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน ไม่เคยขาดซักวัน ) เราก็อึ้งๆอ่ะ เคยหักดิบนะ แบบเปลี่ยนเบอร์ไปเลย แต่พี่เค้าก็ยังหาเบอร์เรามาจนได้ หลายครั้งจนเรายอมแพ้ ก็คุยมาเรื่อยๆจนเราใกล้เรียนจบ เลยมาคุยอย่างจริงจังว่า พี่จะอยู่สภาพแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ ไม่คิดจะมีครอบครัวรึงัย เอาเวลาไปศีกษาผู้หญิงอื่นบ้าง อย่ามาเสียวเวลาแบบนี้ คราวนี้พี่เค้าคงรู้อ่ะว่าเราเอาจริง (กว่าทุกครั้ง ) พี่เค้าบอกว่า พี่ยอมแล้ว ขอให้เราเป็นแฟนกับเค้าได้มั้ย ถึงเราจะไม่ได้รัก สงสารพี่ พี่ก็ยอม แค่อย่าหายไป ซึ่งตลอด 11ปี ที่ผ่านมา แค่คุยกัน ไปเที่ยวกันบ้าง แต่ไม่เคยแม้แต่จับมือ เราเคยถามถึงเรื่องอย่างว่า พี่เค้าก็บอกว่าเป็นธรรมดาของผู้ชาย แต่พี่ไม่คิดจะทำไม่ดีกับน้อง --"

ซึ่งตอนนี้เราลองคบกันแบบแฟน ได้ 7 เดือนแล้ว แต่ทำไมความรู้สึกเรายังเหมือนเดิม คือไม่ได้มีความรู้สึกรักขึ้นมาแม้ซักนิดเลย เราบอกให้พี่เค้าลองไปคบกับคนอื่นดู โดยเราไม่ว่าซักคำ ถ้าพี่คบกับคนใหม่รอด เราก็เลิกกันด้วยดี พี่เค้าก็บอกว่าไม่เอา จะให้คบเผื่อเลือกงั้นสิ เราก็ อืม ประมาณนั้น แต่พี่เค้าก็ปฏิเสธ ตอนนี้ที่คบกับ เวลาไปเที่ยว พี่เค้าจะจับมือทีไร เราก็สะบัดทุกครั้ง พี่เค้าก็ลูบหัวเราแก้เก้ออ่ะ แต่ถ้าลูบนานเราก็เบี่ยงออก แล้วบอกว่าไม่ชอบ เป็นแบบนี้มาตลอด 7เดือนอ่ะ

ยิ่งช่วงนี้พี่เค้าบอกว่าจะพาเราไปหาครอบครัวเค้า เจอคุณแม่ (ก่อนหน้าพาเราไปเปิดตัวกับเพื่อนๆเค้า ในฐานะฟนเค้าแล้ว)


ตอนนี้เราก็เลยไม่รู้จะเอายังไง จะเลิกพี่เค้าก็ไม่ยอมท่าเดียว โดยส่วนตัว เราอ่ะอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆก็ได้ แต่ในอนาคตไม่คิดที่จะแต่งงานกับพี่เค้าอยู่แล้วนะ (เราไม่คิดจะแต่งงานอ่ะ มีปมเรื่องครอบครัว ซึ่งเราคิดมาตลอดว่าถึงรักกันแค่ไหนก็ต้องเลิก เราถึงไม่อยากผูกพันกับใคร ในชีวิตเรา แค่มีครอบครัว เพื่อนๆ หลานๆ หนังสือ สัตว์เลี้ยง แค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว)

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 06:32 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณอย่าพยายามฝืนความรู้สึกตัวเองจะดีที่สุด ความรักกับความสงสารแตกต่างกัน อย่าคิดว่าหากเลิกเป็นแฟนกันแล้วคุณจะทำร้ายเขา เพราะหากไม่เลิก คุณนั่นแหล่ะที่จะไม่มีความสุข อย่าใจอ่อนสงสารผู้ชายด้วยเรื่องเพียงแค่นี้... ลองคุยกับเขาอีกครั้งเพื่อยืนยันความรู้สึกที่แท้จริงที่คุณมีต่อเขา บอกเขาว่าคุณให้ความสัมพันธ์กับเขาได้แค่ฉันท์เพื่อนฉันท์พี่น้องเท่านั้น บอกเขาว่าหากเขารักคุณจริงและอยากให้คุณมีความสุข เขาควรยอมเปลี่ยนฐานะในการคบหาด้วยความจริงใจ ไม่ใช่ตีรั้วล้อมรอบเพื่อต้อนให้คุณเป็นแฟนกับเขาให้ได้...ระวังการอยู่กับเขาสองต่อสอง

หากคุณปล่อยให้ความสัมพันธ์ดำเนินไปแบบนี้ จะเป็นเหมือนวัวพันหลัก ชีวิตคุณจะมีปัญหาหากคุณไปรักใคร่ชอบพอชายอื่นและคิดคบกับคน ๆ นั้นแบบแฟน

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
คนอ่าน
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 07:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*001
ปัญหา ครอบครัว ทำให้คุณ กลัวผู้ชาย กลัวความใกล้ชิดกับชาย
11ปีเขาจับมือคุณสะบัด นับว่าความรู้สึกในใจคุณ รุนแรงมากกับการใกล้ชิดผู้ชาย
ไม่รักก็บอกเขาไปเลยว่าไม่ แล้วจบกันไป อาจต้องใช้เวลา
เพราะผูกติดกันมา 11 ปี กว่าจะจบมันก็ต้องนานหน่อย
บอกเขาว่า คุณ ไม่ต้องการมีคู่ชีวิต ทำอย่างไรก็ได้ให้เขา ไปจากชีวิตคุณ
ส่วนตัวคุณ หาทางเยียวยาสภาพจิตใจซะ อย่าบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร
คนเราต้องมีคู่ครับ เพราะเจ็บไข้ได้ป่วยในยามชรา ใครจะมาดูแล เหมือนคู่ชีวิต
ปล่อยวางลงบ้าง ผู้ชายไม่เหมือนกันทุกคน มองดูคนแก่ที่เขาอยู่จนตายจากกัน ซิครับมีออกเยอะแยะไป ทำไมดูแต่ที่บ้าน ซึ่ง มันเป็นเรื่องของ คน 2 คน หัดเปิดใจตัวเองผ่อนคลายลง ให้โอกาสตัวเอง บ้าง อาจเจ็บปวดแต่มันไม่ตายหรอกครับ
คุณอาจไม่รับรู้หรือเข้าใจในเวลานี้ เมื่อวันนั้นมาถึง
คุณอาจคิดได้เมื่อ สายไปแล้ว ครับ q*012q*013q*014

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 09:31 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
11 ปีเต็ม เขาจีบคุณตอนอายุ 12ขวบเลยเนอะ..ตอนนั้นเขาก็อายุ18-19ปี..

เหมือนรักแรกพบ...แล้วยังได้พูดคุย..เจอะเจอ กันมาตลอด...แสดงว่า ตั้งแต่รู้จักกันมา...

ยังไม่เคย ขาดการติดต่อกันาน..ๆ อย่าง 3 เดือน 6 เดือน หรือ 1 ปีเลย...เขาประกบแจเลย...

ถ้าคุณ ห่างกับเขาสัก 6 เดือน ถึง 1ปี ..แล้วมาดูความรู้สึกของคุณ อีกทีดีไหม ??

ความผูกพัน ถึงไม่ได้รักแต่ก็ผูกพัน อาจจะนำมาซึ่งความ สงสาร เข้าใจ เห็นใจ...

อาจทำให้เราตกลงปลงใจ ก็ได้...ทำความตกลงกับเขา..ว่า..เราอยากอยู่โดยไม่ได้ข่าวคราวเขาสัก

ระยะหนึ่ง..เพื่อดู ความรู้สึกของตัวเอง ที่มีต่อเขา...ถ้ามันเรียกร้อง หรือ เหมือนชีวิตเราขาดอะไรไป

เราจะหามาเติมเต็ม...โดยการเลือกเขา เป็นคนแรก...ดีไหม. q*021.....

.เรื่องแบบนี้ผมก็ คิดว่าถ้าเป็นตัวผมเองจะทำอย่างไร...เฮ้อโลกนี้วุ่นวายหนอ... q*020
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 11:21 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

11 ปีที่เขาเพียรเสนอไมตรีกับคุณ แต่คุณปฏิเสธ

คุณไม่ชอบเป็นฝ่ายถูกล่า
ลองกลับกันในความคิดและการกระทำดูสิ
คุณลองเป็นฝ่ายล่าความรักจากใครสักคนที่คุณพอใจ
ในระยะเวลา 11 ปีคุณรอ และทำได้ไหม?
เปลี่ยนเป็นลองเปิดใจคบกับเขาอย่างจริงจัง ในแบบคนรัก ที่มีใจให้กัน
อย่ามัวทำร้ายจิตใจอยู่เลย ระวังคำว่าสายเกินไป และรู้สึกผิด มันจะครอบงำคุณ จนขาดความสุขในชีวิตประจำวัน
คุณเท่านั้นที่ตัดสินใจได้ดีกว่าใครๆ แค่แนะนำให้ ไม่อยากให้คุณทำร้ายใจคนที่รู้สึกดีๆกับคุณ นะคะ q*021
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
OOM
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 12:04 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ขอบคุณทุกความคิดคิดเห็นนะคะ q*006
ที่ผ่านก็บอกกับพี่เค้าตลอดว่า ตอนยังไม่เป็นแฟน น้องรู้สึกแค่ผูกพันนะ ถ้าคุยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ เราก็โอเค รู้สึกดีที่รู้ว่ามีคนรักเรา ห่วงใยเรา แต่มันไม่แฟร์สำหรับพี่นะ พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร พี่ยอมได้แค่ได้ มีเรา คุยกัน เห็นเราก็พอ จนเรา เอ้อ ลองคบเป็นแฟนดูก็ได้ แต่พอเอาเข้าจริง มันก็ตอกย้ำความรู้สึกของเรา ตลอด11ปี มีแค่ความผูกพัน จริงๆด้วย

ที่คุณคนอ่าน บอกว่า คนเราต้องมีคู่ชีวิต ยามแก่ชราจะได้มีคนดูแล มันก็ถูกค่ะ เราก็คิดถึงจุดนี้เหมือนกัน เราเคยคุยกับพี่เค้านะคะว่า งั้นเอางี้มั้ย พี่แต่งกับคนอื่น ต้องมีลูกด้วยนะ แล้วถ้าถึงวันที่พี่ต้องเลิกกับคนนั้น วันนั้นน้องถึงจะมาใช้ชีวิตร่วมด้วย แต่เราต้องไม่มีอะไรกัน อยู่กันแบบแบ่งปันทุกข์ แบ่งปันสุข น้องรักลูกพี่เหมือนลูกของเรา เอามั้ย พี่เค้าก็ปฏิเสธ แถมโดนว่าด้วยว่ามีความคิดแปลกๆ พี่รักเราก็ต้องมีลูกกับเราสิ แล้วเราจะทนได้เหรอถ้าพี่มีลูกกับคนอื่นน่ะ เราบอกเราไม่ได้ทน เราเข้าใจเพราะเราเลือกแบบนี้ อีกอย่างเด็กคือผ้าขาวการที่เด็กจะเป็นเด็กดี ขึ้นอยู่ที่เราเลี้ยงเค้ายังไง ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ เป็นใคร (เราดูจากครอบครัวเราเป็นตัวอย่าง )

แต่เราก็ไม่ได้เล่าให้เค้าฟังหรอกว่าที่เราคิดแบบนี้มันมีปมในใจเรา เมื่อตอนเราอยู่ ม.ต้น เราเคยเกือบคนงานที่บ้านข่มขืน แต่คนงานก็ยังไม่ได้ทำอะไร เค้าคงรู้สึกผิดน่ะ เพราะทั้งครอบครัวเค้าก็มาทำงานกับที่บ้านเรา (อีกอย่างเค้าตายไปตั้งนานแล้วเราก็อโหสิให้-) คืนนั้นเราไปนอนกับแม่ แล้วเราก็กรี๊ดขึ้นมา เราเป็นแบบนี้ตั้งหลายเดือน และตั้งแต่นั้นมาเรารู้สึกผวาผู้ชาย ที่รู้สึกกับเราฉันท์ชู้สาว (ยกเว้นเพื่อนผู้ชาย)

เราเคยลองคบกับคนอื่นนะ แต่พอโดนรุก เราก็ถอยแล้วก็เลิกเลย

แต่กับพี่เค้าเราคิดมาเสมอว่า เราไว้ใจเค้า เราไม่กลัวเค้า แต่เอาเข้าจริง เราผวาทุกครั้ง แสดงออกมาทันทีโดยเบี่ยงตัวออกจากการสัมผัส บางทีก็ตวาดพี่เค้าบอกว่า อย่ามาจับตัว น้องไม่ชอบ


แล้วก็คิดและบอกพี่เค้ามาตลอดว่า ถ้าเราจะต้องมีใครซักคนในชีวิตจริงๆ ก็คงเป็นพี่เค้า แต่ขอแค่เรื่องอย่างว่าแค่เรื่องเดียวเท่านั้น เราก็แฟร์นะบอกว่าถ้าพี่ต้องการขึ้นมาก็กับคนอื่นได้ เราไม่ว่า เรื่องลูกพี่ก็มีกับคนอื่น เราก็คิดว่าเป็นลูกของเรา พี่ยังต้องการอะไรอีก ถ้าพี่ตกลงเราก็ยอม(คบ)ต่อ ในที่นี้หมายถึงว่า ถ้าช่วงที่พี่เค้าศึกษาคนใหม่ และแต่งงานกัน เราก็ไม่ยุ่ง ไม่เจอ ไม่คุย ไม่รับโทรศัพท์ แบบว่าหายเข้ากลีบเมฆไปเลย แต่ถ้าเลิกกันแล้วพี่เค้ายังต้องการเรา เราจะกลับไป แต่เงื่อนไขเดิม

เราถามพี่เค้ามาตลอดว่า เหนื่อยมั้ยกับการวิ่งตาม ถ้าเหนื่อยก็หยุด ดีมั้ย (พี่เค้าเงียบมาตลอด จนเมื่อเราจะเลิกจริงๆ พี่เค้าก็พูดขึ้นมาว่า ที่เราถามพี่น่ะว่าเหนื่อยมั้ยกับการวิ่งตาม(น้อง) แล้วทำไมน้องถึงไม่คิดจะก้าวเดินไปพร้อมๆกัน(กับพี่)ล่ะ เราได้แต่อึ้งและหนีปัญหาโดยการไม่รับโทรศัพท์มาเป็นอาทิตย์แล้ว พี่เค้าก็ส่งแต่ข้อความเกี่ยวกับความรู้สึกของพี่เค้า (ที่ทำให้เรารู้สึกผิดมากขึ้น )

เรากลัวเราจะใจอ่อน เหมือนที่เคยเป็นมาหลายครั้ง…….ไม่รู้ทำไง
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 13:13 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ขอบคุณทุกความคิดคิดเห็นนะคะ q*006
ที่ผ่านก็บอกกับพี่เค้าตลอดว่า ตอนยังไม่เป็นแฟน น้องรู้สึกแค่ผูกพันนะ ถ้าคุยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ เราก็โอเค รู้สึกดีที่รู้ว่ามีคนรักเรา ห่วงใยเรา แต่มันไม่แฟร์สำหรับพี่นะ พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร พี่ยอมได้แค่ได้ มีเรา คุยกัน เห็นเราก็พอ จนเรา เอ้อ ลองคบเป็นแฟนดูก็ได้ แต่พอเอาเข้าจริง มันก็ตอกย้ำความรู้สึกของเรา ตลอด11ปี มีแค่ความผูกพัน จริงๆด้วย

ที่คุณคนอ่าน บอกว่า คนเราต้องมีคู่ชีวิต ยามแก่ชราจะได้มีคนดูแล มันก็ถูกค่ะ เราก็คิดถึงจุดนี้เหมือนกัน เราเคยคุยกับพี่เค้านะคะว่า งั้นเอางี้มั้ย พี่แต่งกับคนอื่น ต้องมีลูกด้วยนะ แล้วถ้าถึงวันที่พี่ต้องเลิกกับคนนั้น วันนั้นน้องถึงจะมาใช้ชีวิตร่วมด้วย แต่เราต้องไม่มีอะไรกัน อยู่กันแบบแบ่งปันทุกข์ แบ่งปันสุข น้องรักลูกพี่เหมือนลูกของเรา เอามั้ย พี่เค้าก็ปฏิเสธ แถมโดนว่าด้วยว่ามีความคิดแปลกๆ พี่รักเราก็ต้องมีลูกกับเราสิ แล้วเราจะทนได้เหรอถ้าพี่มีลูกกับคนอื่นน่ะ เราบอกเราไม่ได้ทน เราเข้าใจเพราะเราเลือกแบบนี้ อีกอย่างเด็กคือผ้าขาวการที่เด็กจะเป็นเด็กดี ขึ้นอยู่ที่เราเลี้ยงเค้ายังไง ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ เป็นใคร (เราดูจากครอบครัวเราเป็นตัวอย่าง )

แต่เราก็ไม่ได้เล่าให้เค้าฟังหรอกว่าที่เราคิดแบบนี้มันมีปมในใจเรา เมื่อตอนเราอยู่ ม.ต้น เราเคยเกือบคนงานที่บ้านข่มขืน แต่คนงานก็ยังไม่ได้ทำอะไร เค้าคงรู้สึกผิดน่ะ เพราะทั้งครอบครัวเค้าก็มาทำงานกับที่บ้านเรา (อีกอย่างเค้าตายไปตั้งนานแล้วเราก็อโหสิให้-) คืนนั้นเราไปนอนกับแม่ แล้วเราก็กรี๊ดขึ้นมา เราเป็นแบบนี้ตั้งหลายเดือน และตั้งแต่นั้นมาเรารู้สึกผวาผู้ชาย ที่รู้สึกกับเราฉันท์ชู้สาว (ยกเว้นเพื่อนผู้ชาย)

เราเคยลองคบกับคนอื่นนะ แต่พอโดนรุก เราก็ถอยแล้วก็เลิกเลย

แต่กับพี่เค้าเราคิดมาเสมอว่า เราไว้ใจเค้า เราไม่กลัวเค้า แต่เอาเข้าจริง เราผวาทุกครั้ง แสดงออกมาทันทีโดยเบี่ยงตัวออกจากการสัมผัส บางทีก็ตวาดพี่เค้าบอกว่า อย่ามาจับตัว น้องไม่ชอบ


แล้วก็คิดและบอกพี่เค้ามาตลอดว่า ถ้าเราจะต้องมีใครซักคนในชีวิตจริงๆ ก็คงเป็นพี่เค้า แต่ขอแค่เรื่องอย่างว่าแค่เรื่องเดียวเท่านั้น เราก็แฟร์นะบอกว่าถ้าพี่ต้องการขึ้นมาก็กับคนอื่นได้ เราไม่ว่า เรื่องลูกพี่ก็มีกับคนอื่น เราก็คิดว่าเป็นลูกของเรา พี่ยังต้องการอะไรอีก ถ้าพี่ตกลงเราก็ยอม(คบ)ต่อ ในที่นี้หมายถึงว่า ถ้าช่วงที่พี่เค้าศึกษาคนใหม่ และแต่งงานกัน เราก็ไม่ยุ่ง ไม่เจอ ไม่คุย ไม่รับโทรศัพท์ แบบว่าหายเข้ากลีบเมฆไปเลย แต่ถ้าเลิกกันแล้วพี่เค้ายังต้องการเรา เราจะกลับไป แต่เงื่อนไขเดิม

เราถามพี่เค้ามาตลอดว่า เหนื่อยมั้ยกับการวิ่งตาม ถ้าเหนื่อยก็หยุด ดีมั้ย (พี่เค้าเงียบมาตลอด จนเมื่อเราจะเลิกจริงๆ พี่เค้าก็พูดขึ้นมาว่า ที่เราถามพี่น่ะว่าเหนื่อยมั้ยกับการวิ่งตาม(น้อง) แล้วทำไมน้องถึงไม่คิดจะก้าวเดินไปพร้อมๆกัน(กับพี่)ล่ะ เราได้แต่อึ้งและหนีปัญหาโดยการไม่รับโทรศัพท์มาเป็นอาทิตย์แล้ว พี่เค้าก็ส่งแต่ข้อความเกี่ยวกับความรู้สึกของพี่เค้า (ที่ทำให้เรารู้สึกผิดมากขึ้น )

เรากลัวเราจะใจอ่อน เหมือนที่เคยเป็นมาหลายครั้ง…….ไม่รู้ทำไง


แบบนี้ควรปรึกษาแพทย์เพื่อเยียวยาบาดแผลในใจก่อน อย่าคิดว่าไม่สำคัญเพราะมันจะไม่หาย...เล่าให้แพทย์ฟังถึงปูมหลังให้หมด อย่าปิด...ถ้าปล่อยทิ้งไว้ ไม่ว่าผู้ชายคนนี้หรือคนไหน ๆ คุณก็คบด้วยไม่ได้...เมื่อคุณต้องการมีครอบครัว คุณต้องเริ่มหาทางเยียวยารักษาความรู้สึกของคุณเอง ปรึกษาแพทย์เป็นการดีและเหมาะสมที่สุดแล้วอย่ากลัว รักษาแต่เนิ่น ๆ จะได้หายไว ๆ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เกี๊ยวซ่า
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 29 เม.ย. 11, 16:46 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*004 : เห็นด้วยกับกระทู้ที่ 6 นะ ว่าคุณควรไปรักษาบาดแผลในใจของคุณอย่างรีบด่วนมาก เพราะถ้าเป็นแบบนี้ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายคนไหนคุณก็ไม่สามารถใช้ชีวิตคู่กับเขาได้หรอก อีกอย่างนะที่คุณให้ผู้ชายคนนี้ไปแต่งงานแล้วมีลูก คุณไม่คิดถึงหัวอกของผู้หญิงคนนั้นบ้างเหรอ กว่าผู้หญิงคนหนึงจะยอมแต่งงานและมีลูกกับผู้ชายคนหนึงเขาคนนั้นก็ต้องมีความรักความผูกพันธ์บ้างล่ะถึงจะแต่งงานและมีลูกด้วยกัน แล้วลูกเขาญาติพี่น้องเขาอีกมันไม่ใช่แค่คน 2 คนแล้วนะ คุณเห็นแก่ตัวเกินไปหรือป่าว อย่าลืมนะคุณก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ถ้าคุณโดนกระทำบ้างละ คิดให้มากๆๆๆ นะ ก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไร เพราะชีวิตคนเรามันแก้ไขอดีตไม่ได้นะจ๊ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #8 เมื่อ: 1 พ.ค. 11, 09:14 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เห็นใจน้องนะ อดีตที่เลวร้าย
ทุกคนก็ต้องเจอกัน จะมากจะน้อย
มันอยู่ที่คนๆนั้นมีจิตใจเข้มแข็งขนาดไหน
อย่างน้องจิตใจยังไม่เข็มแข็งพอ เลยมีปมอยู่ในใจ
ปรึกษาจิตแพทย์นะน้อง ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก
มันเป็นเรื่องธรรมดา ต่างประเทศเค้าทำกันเป็นเรื่องปรกติ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #9 เมื่อ: 3 พ.ค. 11, 14:51 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เรื่องใหญ่ในชีวิตไม่มีความบังเอิญครับ
คุณมีกรรมเก่าในด้านคู่ครองและความรัก
และตอนนี้นี้กำลังรับผลอยู่ตั้งแต่ครั้งสมัยวัยรุ่น และรักในปัจจุบัน(กับพี่คนนั้น)
เท่าที่ฟังคร่าวๆ คุณยังดำเนินชีวิตได้ดีทีเดียว
หลักใหญ่ๆก็คือหากต้องการพ้นจากกรรมด้านความรักคู่ครองฯลฯ
ให้คุณตั้งสัจจะอธิษฐานมั่นว่าจะไม่ผิดศีลข้อสาม (ไม่ผิดในกาม)
ไม่ผิดคนรักใคร ไม่แย่งของรักใคร ไม่รักคนไม่สมควร(เช่นพระ,นักบวช)
สักวันจะดีขึ้นแน่นอนครับ หากต้องการคำตอบอย่างละเอียดส่งข้อความมาได้ครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม