กท เก่านำมาเล่าใหม่คะ เพราะหน้าที่ลูกชาวนาเวียนมาอีกครั้ง กระทู้นี้จึงกลับมาคงไม่ว่ากันนะคะลมหนาววอยๆลอยมาต้องกายฮวงข้าวสุกเหลืองโก่งตามสายลมท่อฮวงข้าวคอยเคียว อีนางคอยรอมื้อที่สองเฮาพ้อเกี่ยวข้าวนำกัน ฤดูแห่งการเก็บเกี่ยวเวียนมาถึงอีกครั้ง จขกท คงต้องขอตัวลาชาวสนุก ไปทำหน้าที่ลูกชาวนา คงอีกนานกว่าจะได้เข้ามาพูดคุยกับทุกคนอีกครั้ง จขกท จึงอยากให้ทุกคนได้ซึมซับกลิ่นไอของข้าวใหม่ปลามัน ไปด้วยกัน จึงทำ กระทู้นี้ขึ้นมาคะ เพราะฉันคือ....ลูกชาวนา พอไถนาเสร็จ ก็ถึงขั้นตอนการหว่านเมล็ดข้าว การหว่านข้าวเพื่อจะให้ได้ผลดีที่สุด ในแปลงนาต้องมีน้ำขังเล็กน่้อย พื้นต้องสม่ำเสมอและถ้าหากมีน้ำเยอะเกินไป จะทำให้เมล็ดข้าวที่มีค่าเสียได้ เมื่อเวลาผ่านไป ต้นกล้าโตได้ที่ ก็ได้เวลาเตรียมกล้าเพื่อขั้นตอนต่อไป...
ขั้นตอนต่อไป ก็คือการดำนา แต่ก่อนอื่น ต้องไถนาอีกรอบก่อนนะคะ การดำนา ก็เป็นอีกขั้นอนหนึ่ง ที่ จขกท ได้หาตังค์ไปโรงเรียนสมัยยังเด็ก โดยการไปรับจ้างดำนา ในวันหยุดเป็นขุั้นตอนที่ชมชอบมากๆ ได้เลอะเทอะเปรอะโคลนดี สนุก ถึงจะปวดหลังไปหน่อยก็เถอะ ถึงแม้การปักดำ จะเสร็จไป แต่หน้าของชาวนาอย่างเราก็ไม่จบเพียงแค่นั้นนะคะ เรายังต้องออกไปทุ่งนา คอยไล่แมลงศัตรูพืช หว่านปุ๋ยในนาข้าวเพื่อให้ต้นข้าวได้งอกงาม ชมชอบออกไปทุ่งกับพ่อแม่ ในทุกครั้งที่มีโอกาศ ชอบเฝ้าดูการเติบโตของต้นข้าว มันเป็นความสุขเล็กๆที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ไม่ช้า ดอกผลเล็กๆแห่งความพากเพียรก็ปรากฎ ให้ได้ชื่นใจ รวงข้าวสีเขียวอ่อนๆ ทำให้เราภูมิใจได้ในระดับหนึ่ง
อีกไม่นาท้องนาแห่งนี้ก็จะกลายเป็นสีทอง ด้วยรวงข้าวที่แสนมีค่า ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า มันเป็นภาพที่มีค่ายิ่งกว่าอะไร เป็นภาพแห่งความภาคภูมิใจ และความสุขของชาวนาอย่างเราๆคะ และแล้วฤดูแห่งการเก้บเกี่ยวก็มาถึง ในช่วงเดือน พ.ย.-ธ.ค ทุกคนในครอบครัวจะได้ใช้เวลาร่วมกัน ในการเกี่ยวข้าว เราจะระดมญาติพี่น้องมาช่วยกันเกี่ยวจนเสร้จแล้วจะไปต่อที่นาของอีกคน เวียนไปจนเกี่ยวเสร็จจนครบทุกคนคะ มันเป้นช่วงเวลาที่อบอุ่นนะ ที่เสียงเพลง เสียงหัวเราะพูดคุยของญาติพี่น้อง และเพื่อนบ้าน มันช่างเป็นช่วงเวลาและขั้นตอนที่เหนื่อยเหลือเกิน ตากแดดตากลมก้มหน้าทั้งวัน แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่แสนวิเศษเช่นกันเหนื่อย...แต่เราก็ภูมิใจ เหนื่อยนักก็พักหน่อยบนเถียงนาน้อยเพๆพังๆ เมื่อขนข้าวมากองรวมกันเสร้จแล้ว บางคนมีตังค์หน่อยก็จะจ้างรถสีข้าว มา เพื่อให้เสร็จเร็วขึ้น ชมจำได้ว่าสมัยยังเด็ก พ่อแม่ไม่ค่อยมีตังค์ จึงต้องใช่การตีข้าวแทน ดังนั้นจึงต้องขนของมานอนนา เฝ้าข้าว แล้วทยอยตีข้าวก็กินเวลาหลายวันอยุ่กว่าจะเสร็จ เราช่วยอะไรไม่ได้มาก ก้จะคอย ตักน้ำตักท่าให้พ่อกับแม่กิน และไปหาปล่าข่อนมาทำข้าวไว้รอ
ตอนเด็ก ชมชอบเล่นกองฟางมาก คันแต่สนุกมาก เพราะฉันคือลูกชาวนา และฉันจะเป็นชาวนา.... จขกท จะเดินทางกลับบ้านอกที่กาฬสินธุ์ ในวันพรุ่งนี้แล้ว(19 พ.ย.55.)นี้ ขอกำลังใจให้การเกี่ยวข้าวหน่อยนะคะ ปล.อยากให้ทุกคนได้ซึบซับกลิ่นไอของความเป็นชาวนาไปด้วยกันคะ
ชีวิตตามชนบท เป็นชีวิตที่ จขกท รักมากที่สุด ไม่เคยอายเลยที่จะบอกใครๆว่า ตนเป็น คนบ้านนอก และเป็นลูกชาวนาแต่กลับภาคภูมิใจด้วยซ้ำ ชอบทำนา เวลาที่เห็นข้าวออกรวงสุกเป็นสีทองเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆ ได้กลิ่นข้าวใหม่หอมๆ ความเหนื่อยยากที่สั่งสมมาตลอดการทำนา ก็หายไป เหลือแต่ความปรีติ รักชีวิตชนบทที่สุดเลยคะ แล้วจะเอาข้าวจี่ ข้าวใหม่หอมๆ ข้าวหลาม และ ปลามันๆ มาฝากนะคะ
ปี่ ปี่ ก้อง เสียงดังยินสะท้านท่งฮอดยามลงเกี่ยวข้าว สายลมจ้าวหอบพัดมาเครื่องดนตรีลูกหล่า คือ"เฟียงปี่"เป่าเสียงใสดังไกลตามสายลม กล่อมขานท่งนากว้าง เครดิตภาพ ชุมชนคนอีสาน
สวัสดีครับ คุณชมสบายดีนะครับได้เข้ามาอ่านบทความและรูปภาพสวยงามมาก คุณชมบอกว่าจะไปทำนาที่กาฬสินธุ์ผมว่าดีครับเป็นอาชีพที่สามารถตั้งตัวง่ายหากทำตามขั้นตอนต่างๆครับ เคยได้่ดูคลิปของคุณลำตะคองบอกว่าทำนา 4 เดือนได้เงิน 2 ล้านบาทในเนื้อที่ 100 ไร่ สามารถทำนาได้ปีละ 3 ครั้ง หากอยู่ใกล้แม่น้ำครับ คุณชมมีที่ดินเท่าไหร่ครับ มีอะไรก็นำมาเล่าสู่กันฟัง มีน้องคนหนึ่งที่เขาประสบความสำเร็จได้นำคอมฯติดตัวไปด้วยพร้อมกล้องถ่ายรูปมีอะไรในนาข้าวแกถ่ายรูปสวยๆมาลงเช่นคุณชมที่ลงอยู่นี้ครับ..คิดถึงคุณชมมาตลอดพักหลังไม่ค่อยได้คุยกัน และคุณชมเป็นคนแรกในบอร์ดนี้ที่ผมได้สนทนาพูดคุยด้วย เรื่องผีถ้วยแก้วไงครับมันนานมากแล้วครับ ไม่ทราบคุณชมจำได้หรือเปล่าครับ...มีอะไรก็จะคุยกันอีกครับฟังคุณเล่าแล้วอยากเกิดเป็นลูกชาวนาครับคุณชม...
สุดยอกไปเลยครับ
คนสมัยนี้ ไม่รู้หรอก ว่าชาวนา แต่ละท่าน อดทน ลำบาก เหน็ดเหนื่อย แค่ไหนกว่าจะได้ข้าวมาแต่ละเม็ด แต่ละกระสอบเอาแต่กินทิ้ง กินขว้างไม่รู้จักความพอดีในชีวิตสักวันไม่มีข้าวกิน แล้วจะรู้สึก
เยี่ยมมากครับ ผมชอบมาก ผมคนหนึ่งที่เป็นลูกชาวนา แต่พักหลังไม่ได้กลับไปทำ พ่อกับแม่ จ้างเขาทำเอา แต่เมื่อใดที่ได้เห็นผืนนา ไม่ว่าจะของจริงหรือ ภาพก็ดีจะชอบมากๆ เพราะมันคือชีวิตของผม ผมมีเพื่อนอยู่ที่ อำเภอร่องคำ เพื่อนชวนไปเที่ยวบ้านอยากไปมาก แตก็ไปไม่ได้ เสีบดายมาก ขอชื่นชมนะครับคุณทำถูกใจมากๆ ทั้งภาพ และคำพูด ไม่ทราบทำงานที่ใหนนะครับ fb มาให้ดูบ้างนะครับผมชอบมาก tawepong isma-el มีโอกาศจะไปช้วยทำนา
สุดยอด
ชม กับสายลมที่หวังดี เป็นคนเดียวกันแน่เลย น้องสาวเราหรือเปล่าน้า อยากจะฟันธงว่าใช่ รักนะ พี่ไท
เป็นลูกชาวนาเหมือนกันค่ะ ภาพที่เห็นเคยทำมาเกือบทุกอย่าง เรียนหนังสือวันหยุดก็กลับบ้านไปช่วยพ่อแม่ทำนา ยกเว้น ไถนา เพราะแรงสู้ไม่ไหว ถอนกล้า ดำนา เกี่ยวข้าว หาบข้าวฟ่อน แต่ที่บ้านสมัยก่อนใช้วัวหรือควายเหยียบข้าวให้เมล็ดข้าวร่วง แล้วใช้เครื่องสีข้าวแบบมือหมุน เพื่อไล่เมล็ดลีบออกจากเมล็ดดี เหนื่อยมมากค่ะ กลิ่นท้องทุ่งนา กลิ่นใบข้าวสีเขียว รวงข้าวเหลืองทองอร่ามยังติดอยู่กับตัวไม่ลดเลือนหายไป แต่ เป็นลูกชาวนาที่ไม่ยอมดำเนินรอยตามพ่อแม่ ด้วยเห็นว่าท่านเหน็ดเหนื่อยมาก เหนื่อยแล้วก็ยังไม่มีเงินสักที ทั้งๆที่มีที่นาเกือบร้อยไร่ แต่สมัยนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ชาวนาเริ่มลืมตาอ้าปากได้ ชาวนาเริ่มมีเงินแล้วค่ะ (ถ้ามีทุนสำรอง) แม้ฉันจะมีที่นาเป็นของตัวเองสิบไร่เศษ แต่ ไม่ได้ทำ ด้วยให้พี่ๆน้องๆทำเพื่อยังชีพเลี้ยงครอบครัว ด้วยเราได้มีโอกาสเรียนหนังสือ มีงานทำเลี้ยงชีพแล้ว ทั้งที่เราก็ยังเป็นหนี้เพื่อสร้างฐานะตัวเองอยู่ ภูมิใจที่เกิดเป็นลูกพ่อแม่ เป็นลูกชาวนา มีที่นาเป็นของตัวเอง แม้ไม่ได้ลงมือทำนาเอง แต่ตั้งใจเก็บที่นานี้ไว้เพื่อเป็นมรดกตกทอดไปยังลูกหลานสืบต่อไป...
ผมเป็นคนเชื้อสายจีนชาวกรุงเทพฯ แต่ได้เมียเป็นลูกชาวนา ลูก ๆ ของผมก็ถือว่าเป็นลูกหลานของชาวนาด้วยเหมือนกัน ปิดเทอมหรือวันหยุดยาว ๆ ก็มักจะพาหลาน ๆ ไปเยี่ยมตายายด้วย บางโอกาสก็ให้เด็ก ๆ ลงมือปักดำถอนต้นกล้าซึ่งก็สนุกตามประสาเด็ก ๆ ในสมัยนั้น แต่ปัจจุบันนี้เด็กโตขึ้นมากก็ไม่อยากไปทำแบบนั้นแล้วเพราะมันทั้งเหนื่อยและร้อนไม่สนุกเหมือนนั่งเล่นเน็ตที่บ้าน อย่างไรก็ตามผมคิดว่าลูก ๆ ของผมโชคดีที่ได้มีโอกาสสัมผัสกับสังคม 2 รูปแบบทั้งสังคมในเมืองที่มีเพื่อน ๆ คุยแต่เกมและกินซูชิเที่ยวห้างกับสังคมบ้านนอกชนบทที่มีเพื่อน ๆ เล่นปีนป่ายต้นไม้เลี้ยงวัวชวนเข้าป่าละเมาะ (เจองูก็มีแต่เด็ก ๆ เอามาเล่าอย่างตื่นเต้นกลายเป็นเรื่องขำ ๆ ไปเลย) เปิบข้าวเหนียวส้มตำไก่ย่างบนเถียงนากลางทุ่งกว้างช่วยตายายถอนต้นกล้าซึ่งผมเชื่อว่ามันจะเป็นประสบการณ์ชีวิตของลูก ๆ ผมที่หาได้ยากในเด็กวัยเดียวกันที่เป็นเด็กกรุงเทพฯ หรือเด็กชนบทจะมีโอกาสได้สัมผัสและใช้ชีวิตร่วมกับสังคม 2 รูปแบบพร้อม ๆ กันอย่างนี้ได้
ดิฉันก้เป็นลูกชาวนาโดยกำเนิด แม้กระทั่งตอนนี้ ทางบ้านก็ยังคงรักษารากเหง้าของบรรพบุรุษเหมือนเดิม แม้ว่าที่นาบางส่วนจะถูกแบ่งไปทำไร่อ้อยซะส่วนใหญ่ เห็นภาพนี้แล้ว นึกถึงสมันเป็นเด็กน้อย แต่ตอนนี้ดิฉัน32ปีแล้วค่ะ มีลูก2คน บังเอิญโชคดีได้อยู่กินกับชาวต่างชาติ มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ก็ไม่เคยหลงลืมกำพืดตัวเองว่ามาจากไหน ลูกๆจะถามดิฉันบ่อยๆว่า แม่เป็นคนที่ไหน ฉันก็จะบอกลูกว่า แม่เป็นคนอีสาน ทำไร่ทำนา เลี้ยงวัว เลี้ยงควาย แต่ลูกกลับตอบฉันว่า เพื่อนหนูบอกว่า แม่เขาไม่ให้พูดลาว คนอีสานจน สกปรก เวลาอยู่ที่โรงเรียนห้ามพูดเผลอพูดลาวออกมา นี่คือคำพูดจากเด็กน้อยอายุแค่4ขวบ แต่ฉันไม่เคยอายใครที่ฉันมากจากอีสาน แม้ว่าอยู่ที่นี่ ฉันจะมีชีวิตที่ดี อยู่ในสังคม แต่ฉันพาลูกฉันกลับไปเยี่ยมยายบ่อยๆ ให้เขาสำผัสชีวิตที่ฉันเคยเป็นมาก่อน ตอนแรกๆค่อนข้างยาก เพราะเขาเคยอยู่สบาย แล้วก็พูดให้ยายฟังว่า เเม่ของเพื่อนเขาพูดว่ายังไงเกี่ยวกับคนอีสาน ยายก็สอนเขา บอกเขาต่างๆนาๆ เด็กเขาซึมซับง่าย ใครสอนอะไรเขาก็ได้อย่างนี้น จนตอนนี้ เขาเอ่ยปากอยากพาแม่กับปะป๊ากลับบ้านบ่อยๆ และไม่อายที่จะเล่าให้เพื่อนและครูฟัง ว่าแม่หนูเป็นเด็กบ้านนอก ทำนา เลี้ยงวัว เลี้ยงควาย มาก่อน และอีก3-4วันจะกลับไปช่วยยายเกี่ยวข้าว
อยู่ดีมีแฮงเด้อ พ่อแม่พี่น้องชาวนา
ฉันก็ลูกชาวนา ชาวนาเต็มขั้น "ขอชมว่าภาพทั้งหมดสวยมากค่ะ" อยากจะบอกว่าทุกภาพเราได้ผ่านมาหมดแล้ว และอีกไม่นานจะกลับมาใช้ชีวิตแบบนี้อีกแต่ตอนนี้ขอใช้ชีวิตแบบคนออฟฟิศก่อนแต่ในชีวิตก็ไม่เคยลืมรากเหง้าของตัวเอง ว่าเป็นลูกชาวนาอนาคตชาวนาเราจะยิ่งใหญ่
เกษตร มีเกียรติ มีกิน
ผมคนหนื่งที่มาจากเด็กบ้านนอกคอกนาภูมิใจกับสิ่งที่ผมมีอยู่เด็กบ้านนอกรักทอ้งทู่งนาบ้านเกิดครับ
เยี่ยมไปเลยชาวนาไทย
น่าภูมิใจมากน่ะค่ะคุณชม เราก็คนหนึ่งที่เป็นลูกชาวนา ชีวิตเราคล้ายกันน่ะค่ะ ดิฉันก็คนกาฬสินธุ์เหมือนกัน ตอนเด็กๆก็ไปรับจ้างดำนา เกี่ยวข้าวเหมือนกัน มันภูมิใจมากน่ะค่ะที่เด็กอย่างเราจะหาเงินได้ด้วยกำลังของตนเอง และยังแบ่งให้แม่ซื้อกับข้าวได้ด้วยเป็นอะไรที่ภูมิใจมาก ๆ แล้วตอนนี้ที่นาก็กำลังเก็บเกี่ยวข้าวเหมือนกัน แล้วเราก็ทำการลงแขกเกี่ยวข้าวกัน เวียนกัน ช่วยกันเกี่ยวจนกว่าจะเกี่ยวเสร็จทุกคน เราว่าชีวิตแบบนี้มีความสุขมากเลยล่ะ ขอบคุณ คุณชมที่นำสาระดีๆให้เราได้ดูกันน่ะค่ะ
ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้ชาวนาไทยทุกคนครับ จาก..ลูกชาวนา
หากแม้นบ่ตายเสียก่อน..จะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา
จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาวจากรวงเป็นเม็ดพราว ล้วนทุกข์ยาก ลำบากเข็ญเหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็นปูดโปนกี่เส้นเอ็น จึงแปรรวงมาเป็นกิน.....................ข้าวทุกเมล็ด ที่ผมได้กินตั้งแต่เล็กจนโตสำนึกในบุญคุุณของชาวนา ครับ...
แม้ว่าตอนนี้ฉันจะผันตัวเองมาเป็นข้าราชการไม่ได้เจริญรอยตามพ่อแม่ มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น มีหน้ามีตาในสังคมแต่ก็ยังไม่เคยลืมกลิ่นอายท้องนา กว่าฉันจะมายืนอยู่จุดนี้ฉันจำได้ว่า ค่าเทอม ค่าอยู่ ค่ากิน ล้วนมาจากการทำนาทั้งสิ้น และฉันไม่เคยอายใครถ้าจะบอกเขาว่า พ่อ แม่เป็นชาวนาและฉันเองก็ยังคงเป็นชาวนาเหมือนกัน ยังคงสำนึกถึงบุญคุณท้องนาเสมอค่ะ
สิ้นเดือนนี้เราก็จะกลับ"กาฬสินธุ์"เหมือนกัน คน จ.เดียวกันเดินทางปลอดภัยนะคะ คน อ.สมเด็จค่ะ
เยี่ยมค่ะคุณชม เราก็ลูกชาวนาเหมือนกัน ก็ไม่รู้นะพวกที่มันชอบพูด ชอบเอาเปรียบชาวนา บรรพบุรุษมันจะเคยเกิดเป็นชาวนาหรือเปล่า ข้าวที่เราทานกันทุกวันกว่าจะเป็นเม็ดแต่ละเม็ด มันน่าอัศจรรย์จริง น่ายกย่องชมเชยยิ่งกว่าสิ่งใดอาชีพนี้และชาวนาเยี่ยงนี้ ถ้าจะส่งเสริมชาวนาให้มีรายได้ให้มีหลักประกันสำหรับชาวนาหรืออาชีพนี้น่ายกย่องบุคคลนั้นจริงๆ นี่แหล่ะอาชีพที่เหนือหัวเรายกย่อง ขอให้ราคาข้าวมีราคาเยอะนะคะ เพื่อช่วยชาวนาของเรา เยี่ยมมากค่ะ คุณชม
ถึงแม้ฉันจะไม่ได้ทำนา จากหยาดเหงื่อแรงงานที่พ่อกับแม่ทำนาแล้วส่งฉันเรียนจบปริญญามีความภาคภูมใจในอาชีพชาวนามากค่ะ จนทำให้ฉันมีวันนี้ได้
อีกคนค่ะที่เป็นลูกชาวนา ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ลงมือทำ เพราะเป็นน้องคนเล็ก เราชอบไปปักเบ็ดกับเพื่อนในวันดยุดเสาร์-อาทิตย์ ตอนเข้าที่ข้าวกำลังตั้งรวง มีน้ำขังในปลา มีปลาตัวเล็กๆ แต่ไม่เคยได้ปลา ส่วนข้าวที่ยังไม่ค่อยแก่พี่สาวกับแม่จะทำข้าวเม่า เอาข้าวมาคั่วก่อน แล้วนำไปตำ(ครกกระเดี่ยง) เราก็จะยืนอยู่ที่หางของครก ไม่ช่วยเขาตำหรอกแต่จะขึ้นไปยืน มันเป็นความสุขเล็กๆของเด็ก ข้าวเม่ามันเป็นขี้แมวด้วยนะ แต่สมัยนี้ชาวบ้านนิยมสี เพราะมันไม่ยุ่งยาก สมัยก่อนไม่มีรถสีข้าว เขาจะใช้วิธีเอาข้าวมากองที่ลาน(ทำด้วยโคลนผสมขี้ควาย) แล้วทำการนวดข้าว จากนั้นก็จะมัดฟางข้าวเป็นมัดใหญ่เอาไว้ให้วัว เรากับพี่ชายก็จะเอาฟางที่เป็นโค่นๆ มาตั้งเป็นสี่เหลี่ยม ทำเป็นกระด๊อบ(กระซุ่ม) เอาไว้นอนตอนกลางคืน (โคตรอุ่นเลย) ทุกวันนี้กลับบ้านไปเห็นทุ่งนา โคตรจะมีความสุข อยากย้อนไปเป็นวัยเด็ก อีกครั้ง พี่น้องอยู่ด้วยก้น ช่วยกันทำงานกินข้าวด้วยกัน ดูทีวีด้วยกัน นอนด้วยกัน
เห็นรูปเจ้าของกระทู้ตอนแรกนึกว่าจะทำงานช่างภาพ นางแบบ อยู่แต่ในเมือง ไม่นึกว่าจะลุยได้ขนาดนี้ งามทั้งกาย งามทั้งใจจริงๆ ขอบคุณที่แบ่งปันครับ
รู้สึกดีจัง
ไม่มีพวกเขา เราก็ไม่มีข้าวกิน ตักข้าวมาก็จงกินให้หมด อย่ากินทิ้งกินขว้าง ขอเถอะนะคะ
คิดถึงบ้าน ตกเย็นใส่เบ็ด กลางคืนยิงหนู เช้ามาเอาไปให้แม่ ทำ โอ๊ะ ชีวิต สุดยอดเลย
ฟังลูกชาวนาพูดคุยแล้วมีความสุขครับ....
ลาพักร้อนไปอาทิตย์หนึ่ง ไปเกี่ยวข้าว มัด ขน สี แบก พึ่งกลับมา กทม เมื่อวาน เมื่อยแฮง....แต่ข้าวใหม่อร่อยที่สุดในสามโลก ย่างปลา ต้มไก่ ลาบเป็ด ส้มตำ หมูทอด ไก่ทอด ผัดหมี่ ขนมหวาน เสมือนได้อยู่สวรรค์ กลับมากรุงเทพก็ไม่พ้นกว๋ยเตี๋ยวครับ...T_T
ผมจบปริญญาตรีครับตอนนี้ทำไร่ทำนาครับดีกว่าเป็นขี้ข้าเขาครับ
เป็นลูก...ชาวนา....เหมือนกันคะ
ผมก้อเป็นลูกชาวนาเหมือนกัน ที่เคยดำรงณ์ชีวิตมาไม่ต่างจากคนอื่นๆ แต่ผมต้องทิ้งการทำไร่ทำนามาเพราะต้องมาหางานทำเลี้ยงตัวเอง และมีครอบครัวอยู่ที่กรุงเทพ ผมไม่เคยลืมว่าตัวเองเป็นลูกชาวนา
ดูแล้วคิดถึงบ้านจัง
น่าภูมิใจแทนชาวนาที่มีคนที่ไม่ลืมกำเนิดของตัวเอง และกล้าที่จะประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่าตัวเองเป็นชาวนา อ่านแล้วก็ให้คิดถึงสมัยเด็กซึ่งก็ผ่านมาเกือบ 25 ปีแล้ว นึกถึงตอนไปปักเบ็ดสมัยนั้นปลามีเยอะมาก กบก็เยอะผมจำได้ไม่เคยลืม อยากจะกลับไปเหมือนเดิมไม่ต้องดิ้นรนเหมือนทุกวัน นี้
ถ่ามื่อได๋เก็บเงินได้สิคืนเมืออบ้ารเฮาเด้อพี่น้อง ถ่าแนเด้อ อีกบ่อหลายปีดอก สิกับไปเหยียบฮอยฮองไถพอ่กับแม่ ที่เฮ็ดที่สร้างมาตลอดชีวิตไว้ถ่าลูก ลูกกะสิยางนำฮอยพ่อกับแม่นั่นแหลว บ่อมีหยังสมบูรณืแบบในสังคมเมือง แต่เฮาเลือกที่สิอยู่เพราะความจำเป็น ฮอดยามนั่นแล้ว เฮาสิเมือนอนเบิ่งอีเกิ้งขึ้นยุนา ลมเย็นซ่วยๆๆแมนบ่อพี่น้อง
อยากกินหมกปลาข่อนเด้ น้องชม
ภูมิใจที่ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตรกรรม มีชาวนาเป็นสันหลังของชาติ มีเกษตรกรเป็นผู้บริบาลประชาชน รัฐบาลไม่ใช่เชิดชูชาวนาด้วยการแต่งเพลงสดุดี แต่ควรให้ความช่วยเหลือทั้งในด้านการผลิต การขาย การจัดหาทุน และสวัสดิการรักษาพยาบาล เมื่อไหร่ชาวนาไทยจึงจะไม่ยากจน ในขณะที่โรงสีและบรรดาคนกลางทั้งหลายรวยติดอันดับโลกกัน?
