พี่มีความรู้สึกมากมายที่อยากจะบอกพ่อ แต่มันอยู่ในใจไม่เคยได้บอก เพราะไม่กล้า
เมื่อก่อนพี่เคยทำให้พ่อไม่พอใจอยู่บ่อยๆ จนทำให้พ่อโกรธไม่ยอมพูดกับพี่ไปเลย
ตั้งแต่ที่พี่มีครอบครัวแล้วก็ย้ายมาอยู่กทม. ตอนที่พี่กลับไปเยี่ยมพ่อกะแม่ ก็มีแต่แม่เท่านั้นที่พูดกับพี่
พ่อเค้าก็ทำเฉยๆไม่พูดด้วย พี่ก็เลยเกรงใจไม่อยากพูดอะไรมาก กว่าจะยอมพูดด้วยก็ตอนพี่มีลูกสาวคนแรก
จนตอนนี้พี่มีลูกสาว 2 คนแล้ว ก็ยังไม่เคยได้บอกพ่อเลยซักครั้ง ตอนช่วงน้ำท่วมนี่พี่ก็ย้ายจากกทม. กลับไปอยู่อัมพวา
ถึงวันพ่อก็ว่าจะบอกเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้บอกจนได้ อิอิ ก็มันไม่กล้าอะ จะคุยอะไรก็ยังไม่ค่อยได้คุยกันเล๊ย จะให้บอกรักเนี่ยนะ
ได้มาอ่านกระทู้นี้ของน้องเอ รู้สึกมันเจ็บจี๊ดๆๆๆเลย มันแทงใจดำอย่างแรง เพราะตัวเองก็ไม่เคยได้บอกพ่อเหมือนกัน
ไม่ใช่มีแต่ผู้ชายนะที่เขิน ผู้หญิงก็เขินเหมือนกัน เอาไว้พี่จะบอกทางโทรศัพท์ละกันจะได้ไม่เขิน
หวังว่าพี่ตุ๊กคงได้บอกคุณพ่อไปแล้ว บอกด้วยตัวเองดีกว่าบอกทางโทรศัพท์นะครับ
จะได้เห็นหน้ากัน ได้รับรู้ถึงความรู้สึกของพ่อในตอนนั้น ตอนที่บอกออกไปแล้ว 
นอกจากว่าพี่ตุ๊กจะใช้ i phone ติดต่อกัน จะได้เห็นหน้ากันได้
แต่ยังไงมันก็ไม่เหมือนบอกด้วยตัวเองต่อหน้าหรอกครับ ความรู้สึกมันต่างกัน 
