ลองดูดีๆ นี่ "มนุษย์" หรือ "เครื่องจักร?"หุ่นยนต์เสมือนจริงจากญี่ปุ่น ที่คล้ายมนุษย์จนแยกไม่ออกหากเราจะลองหลับตา และจินตนาการถึงโลกที่หุ่นยนต์ทำงานแทนตำรวจจราจร หุ่นยนต์กลายเป็นสาวโรงงาน หุ่นยนต์ทำกะเพราไก่ไข่ดาวให้เราทาน หรือหุ่นยนต์คอยซักเสื้อผ้าให้เรา ในบ้านเรา อาจยังจินตนาการภาพเหล่านั้นไม่ออก ทว่าในญี่ปุ่น เรื่องเหล่านี้กลายเป็นเรื่องที่ดูเหมือนเข้าใกล้ความจริงเข้าทุกที และหุ่นยนต์ต้นแบบรุ่นล่าสุด ก็แทบที่จะลบเส้นแบ่งระหว่างความเป็นมนุษย์ และเครื่องจักรให้เลือนลางลงทุกทีเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา หุ่นยนต์แอนดรอยด์ "เพศหญิง" ที่มีชื่อประจำตัวว่า "เจมินอยด์ เอฟ" (Geminoid F) ได้เดินทางไปยังฮ่องกง เธอได้ร้องเพลงและยิ้มแย้มทักทายกับมนุษย์ที่มาต้อนรับและถ่ายรูปเธอ "ฮิโรชิ อิชิกูโร" ผู้อำนวยการห้องวิจัยจักรกลอัจริยะ มหาวิทยาลัยโอซาก้า ผู้สร้างสรรค์เธอขึ้นมา ที่ได้ชื่อว่าเป็นกูรูด้านหุ่นยนต์จากแดนอาทิตย์อุทัย ได้ตั้งโปรแกรมภายในคอมพิวเตอร์บิวต์-อิน ให้เธอแสดงพฤติกรรมได้ถึง 65 แบบ เพื่อให้เธอมีเสน่ห์และ "เข้าถึงได้ง่าย" จึงไม่แปลกใจที่ขณะนี้ "เจมินอยด์ เอฟ" ได้กลายเป็นหุ่นยนต์ที่ฉลาดที่สุดในโลกไปแล้ว
เมื่อปี 2006 อิชิกูโร ได้สร้างปรากฏการณ์ไปทั่ววงการเทคโนโลยีของโลก เมื่อเขาสร้างหุ่นยนต์แอนดรอยด์ที่เลียนแบบตนเอง ที่ใช้ชื่อว่า "เจมินอยด์ เอชไอ-1" (Geminoid HI-1) ที่เว็บไซต์ซีเอ็นเอ็นยกย่องว่า เขาเป็น 1 ใน 8 บุคคลอัจริยะที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของมนุษย์ กระทั่งในปี 2008 สถานีโทรทัศน์บีบีซี ได้จัดทำสารคดีชุด Man-Machine เพื่อยกย่องการทำงานของเขา ทั้งนี้ ความแตกต่างที่เห็นได้ชัด ระหว่างหุ่นยนต์ตัวก่อนและ "เจมินอยด์ เอฟ" ก็คือจำนวน "ตัวกระตุ้น" หรือระบบจักรกลที่ควบคุมพฤติกรรม โดย "เจมินอยด์ เอชไอ-1" จะมีถึง 50 ขณะที่เจมินอยด์ เอฟ มีเพียง 12 ที่ทำให้ค่าใช้จ่ายในการสร้าง ลดลงจาก 30 ล้านบาท เหลือราว 3,300,000 บาท นักวิทยาศาสตร์ยังสามารถลอกเลียนพฤติกรรมของมนุษย์ โดยใช้อุปกรณ์ส่งสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ที่อยู่ในคอมพิวเตอร์บิวต์-อินในตัวหุ่นยนต์ ที่ทำให้เธอสามารถยิ้ม ขมวดและทำคิ้วย่นได้ แต่ด้วยผิวที่ทำจากซิลิโคน อาจทำให้อารมณ์ที่สื่อผ่านยังดูไม่ชัดเจนนักช่วงที่ผ่านมา เจมินอยด์ เอฟ ต้องออกงานสังคมมากกว่าปกติ โดยเมื่อปีก่อนเธอได้ขึ้นเวทีโชว์ความสามารถที่งานโตเกียว อาร์ท เฟสติวัล และยังได้เป็นนางแบบเสื้อผ้าในตู้กระจกของห้างสรรพสินค้าทาคาชิมายา ในย่านชินจูกุ ของกรุงโตเกียว
แน่นอนว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะทำนายได้ว่า ต่อไปเราจะใช้หุ่นยนต์เพื่อวัตถุประสงค์เช่นใด ขณะที่มันเริ่มได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อิชิกูโรกล่าวว่า การนำเจมินอยด์ เอฟ ไปประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติอยู่ในระดับที่ "ไม่มีขีดจำกัด" เธออาจรับบทบาทเป็นนางแบบ คุณครู หรือไม่ก็พนักงานต้อนรับ "เราสร้างเทคโนโลยี แต่เราไม่ควบคุมการประยุกต์ใช้"อิชิกูโรกล่าวว่า ที่สุดแล้ว หุ่นยนต์จะกลายเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้ของมนุษย์ หรือเข้าขั้นคนสนิทได้หรือไม่ เป็นเรื่องที่น่าลองเสี่ยงดู เขากล่าวว่า หากมีเทคโนโลยีที่"ใช่" เขาก็สามารถสร้างหุ่นยนต์แอนดรอยด์ ที่สามารถคิด กระทำ และตอบสนองได้เช่นเดียวกับมนุษย์ "มนุษย์คืออะไร?" อิชิกูโรกล่าว "โปรดให้คำจำกัดความ และเราก็จะก็อปปี้เสีย"
น่ารักอ่ะ
เหมือนคนมากเลยอ่ะ
ขอบคุณนะคะ เหมือนคนจังเลย ดีจัง ทำให้หน้าเหมือนตัวเองก็ยังได้ ต่อไปใครอยากได้หุ่นยนต์หน้าตาเป็นยังไง ก็ทำได้แล้วสิคะถ้าเป็นหนู จะให้สร้างให้เหมือนศิลปินคนโปรดเลยร้องเพลงก็ได้ จะได้ให้มานั่งร้องเพลงให้เราฟังทั้งวันไม่มีเหนื่อย
คนสร้างเก่งจัง เหมือนคนมาก
เหมือนจริงๆ ได้แบบนี้มาไว้ที่บ้านก็ดีสิครับ
อยากได้มาไว้ที่บ้านสักตัว แต่สงสัยคงแพงน่าดู
ก็เหมือนอยู่น่ะ แต่ดูหลอนๆน่ากลัวยังไงไม่รู้
หุ่นผู้หญิงสวย น่ารักดี แต่หุ่นผู้ชายดูน่ากลัวไปหน่อย หน้าดุมาก
หุ่นยนต์ผู้หญิง อาจจะดูสวย แต่ยังไงก็ไม่ใช่มนุษย์ ไม่มีความรู้สึก ไม่มีชีวิตจิตใจ ดูแข็งๆ ไม่มีความอ่อนโยนเหมือนผู้หญิงจริงๆ ทดแทนกันไม่ได้เลยครับ ขอบคุณสำหรับคลิปนะครับ
สร้างได้ค่อนข้างจะเหมือนคนมากขนาดนี้ ก็ถือว่าเยี่ยมแล้วครับ
เห็นมั้ยพวกสาวก IOS Android เขาพัฒนาไปถึงไหนกันแล้ว
อนาคต พริตตี้ อาจตกงานได้
เหมือนจริงๆค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ
เหมือนคนมากจนน่ากลัว
ทำให้เหมือนนะง่าย แต่ทำให้เนียนอ่ะยากความหมายคือ ทุกวันนี้ตุ๊กตาประดิษฐ์ที่เหมือนคนจริงๆมีมากขึ้น บางชนิดเหมือนจนแยกไม่ออกแถมสวยกว่าคนจริงๆก็มี ขนาดยังเท่าคนจริงๆอีก ประเด็นหลักก็อยู่ที่ข้างในหุ่นนั้นและ ทำไงให้เนียน เคยดูคนเหล็กภาคแรกๆไหม ถ้าเปลี่ยนจากผิวหนังอาร์โนล์ ชวาลเน็คเกอร์ เป็นผิวตุ๊กตายางญี่ปุ่นสมัยนี้ละ จะเป็นไง
โอ้พระเจ้า สุดยอด ถ้าได้เมียอย่างนี้สัก ตัว เอ๋ย ฅน จะดีมากๆๆไม่ต้องเปลืองข้าวสุก ไม่ด่าเรา ไม่แก่ เหมือนนางแร้งทึ้งที่บ้านด้วย ต่อไปนี้ไม่ต้องไปจีบฅนให้เปลืองเวลาแล้ว มีเงินก็ไปซื้อมาเลย ไม่มีพ่อตา แม่ยาย ญาติติโก โหติกามากมาย อยากจะฟังเธอพูดเพราะหู และร้องเพลงให้ฟัง ก็ใส่ข้อมูลไว้ก็ฟังสบายใจ
เป็นต้นแบบที่จะพัฒนาต่อไป เหมือนในหนัง i robot
พอเมียที่บ้านแก่หน่อยก็เรียกนางแร้งทึ้งมั่ง อีแก่มั่ง ยัยอ้วน ยัยพะโล้ ยัยหมูตอนมั่ง เชอะ! แล้วตัวเองหล่ะไม่แก่มั่งเรอะไง? ตัวก็อ้วน พุงก็ยื่น แถมหัวก็ล้าน ไขมันเยิ้ม ไม่ดูสารรูปตัวเองซะมั่ง
ดูแล้วขนลุก น่ากลัวมากกว่า
ดีกว่าตุ๊กตายางตรงที่ขยับได้ พูดได้ ร้องเพลงได้ แต่ไร้ความรู้สึกนึกคิด ไม่มีชีวิตจิตใจ
เหมือนครับ เหมือนคนมาก แต่ก็ดูน่ากลัว
